سرمایهگذاری خارجی
سرمایهگذاری مستقیم خارجی (کوتهنوشت: FDI) عبارت است از سرمایهگذاری یک شرکت یا شخص حقیقی در کشوری دیگر جهت تجارت یا تولید که از منظر علم اقتصاد، این فعالیت در نقطه مقابل سرمایهگذاری در سهام (به انگلیسی: portfolio investment) قرار میگیرد که سرمایهگذاریای تأثیرپذیر از شرایط اقتصادی کشور هدف محسوب میشود.
سرمایهگذاری خارجی در ایران به گفتهی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران میزان سرمایهگذاری خارجی جذب شده در سال ۹۶ برار ۵۰۱۹۰۰۰ هزار دلار بوده است که این رقم نسبت به سال گذشته یعنی سال ۹۷ (میزان جذب سرمایه خارجی برابر ۳۲۲۳۰۰۰ هزار دلار بوده است). افزایش چشمگیری داشته است.[۱]
سرمایهگذاری مستقیم خارجی فواید اقتصادی زیادی برای کشور میزبان و سرمایهگذار دارد، از جمله:[۲]
- جذب سرمایه و رشد اقتصادی
- ایجاد شغل و ارتقای مهارت نیروی کار
- انتقال فناوری و مدیریت مدرن
- توسعه زیرساختها
- دسترسی به بازارهای جهانی و شبکههای بینالمللی[۳]
سازمانهایی مانند OECD و IMF معیارهای خاصی برای اندازهگیری FDI تعیین میکنند تا دادهها قابل مقایسه و استاندارد باشند. این معیارها شامل طبقهبندی نوع سرمایهگذاری، اندازه جریانهای سرمایه و موقعیت سرمایه هستند.[۴]
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ [موجودی سرمایه در اقتصاد ایران طی سالهای (1396-1383) «انک مرکزی جمهوری اسلامی ایران»] مقدار
|نشانی=را بررسی کنید (کمک). - ↑ "What is foreign direct investment, pros and cons | Capital.com". capital.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-12-15.
- ↑ «Foreign Direct Investment (FDI) • MBA Notes by TheMBA.Institute» (به انگلیسی). ۲۰۲۳-۰۵-۰۱. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۲-۱۵.
- ↑ "Measuring foreign direct investment". OECD (به انگلیسی). Retrieved 2025-12-15.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Foreign direct investment». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۷ اوت ۲۰۱۳.