اقتصاد سومالی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
اقتصاد سومالی
واحد پولشیلینگ سومالی (SOS)
سازمان‌های تجاری
AL, AU, CEN-SAD, IGAD
آمارها
تولید ناخالص داخلی$۵٫۸۹۶ billion (۲۰۱۰)
رشد تولید ناخالص داخلی
۲٫۶٪ (۲۰۱۰)
سرانه تولید ناخالص داخلی
$۶۰۰ (۲۰۱۰)
تولید ناخالص داخلی هر بخش
کشاورزی (۶۰٫۲٪), صنعت (۷٫۴٪), خدمات (۳۲٫۵٪) (۲۰۰۹)
نیروی کار
۳٫۴۴۷ million (۲۰۰۷)
نیروی کار
بر پایه شغل
کشاورزی (۷۱٪), صنعت و خدمات (۲۹٪) (۱۹۷۵)
بی‌کاریتصفیه شکر، منسوجات، دامداری، انتقال پول و مخابرات
صنایع اصلی
تصفیه شکر، منسوجات، دامداری، انتقال پول و مخابرات
تجارت خارجی
صادرات$۵۱۵٫۸ میلیون (۲۰۱۰)
کالاهای صادراتی
دامداری، موز، پوست، ماهی، زغال سنگ، قراضه
شرکای اصلی صادرات
 امارات متحده عربی ۵۰٫۸٪
 یمن ۱۹٫۰٪
 عمان ۱۲٫۸٪ (۲۰۱۲ est.)[۱]
واردات$۱٫۲۶۳ billion (۲۰۱۰)
کالاهای وارداتی
محصولات نفتی و تولیدی
شرکای اصلی واردات
 جیبوتی ۲۷٫۴٪
 هند ۱۲٫۰٪
 کنیا ۷٫۲٪
 پاکستان ۶٫۵٪
 چین ۶٫۱٪
 مصر ۵٫۰٪
 عمان ۴٫۶٪
 امارات متحده عربی ۴٫۵٪
 یمن ۴٫۴٪ (۲۰۱۲ est.)[۲]
استقراض ناخالص خارجی
$۲٫۹۴۲ billion (۲۰۱۰)
منبع اصلی داده‌ها: اطلاعات‌نامهٔ جهان سازمان سیا
همهٔ مقدارها -مگر موردهای ذکرشده- به دلار آمریکا است

به گفتهٔ سیا و بانک مرکزی سومالی، سومالی با وجود ناآرامی داخلی، یک اقتصاد غیررسمی سالم داشته‌است که عمدتاً مبتنی بر شرکت‌های دامداری، انتقال پول و مخابراتی است.[۳][۴] به دلیل فقدان آمار دولتی و جنگ داخلی دشوار می توان اندازه یا رشد اقتصاد را اندازه‌گیری کرد. در ۱۹۹۴، سیا جی دی پی را ۳٫۳ میلیارد دلار تخمین زد.[۵] در ۲۰۰۱ $۴٫۱ میلیارد تخمین زده شد.[۶] تا ۲۰۰۹ سیا تخمین زد جی دی پی به $۵٫۷۳۱ میلیارد رشد کرده و نرخ رشد واقعی را ۲٫۶٪ تخمین زد.[۳] بر اساس گزارش اتاق بازرگانی بریتانیادر ۲۰۰۷، بخش خصوصی به خصوص خدمات هم رشد کرده‌است. برخلاف پیش از جنگ که بیشتر بخش‌های خدمات و صنعت را دولت اداره می‌کرد، سرمایه‌گذاری خصوصی قابل توجه ولی غیرقابل اندازه‌گیری در فعالیت‌های اقتصادی صورت گرفته‌است؛ که بودجهٔ آن را عمدتاً مهاجرین سومالیایی در خارج تأمین کرده‌است از جمله در تجارت و بازاریابی، خدمات انتقال پول، حمل و نقل، ارتباطات، تجهیزات ماهیگیری، خطوط هوایی، مخابرات، آموزش، سلامت، ساختمان‌سازی و هتل‌ها.[۷] پیتر لیسن اقتصاددان لیبرترین، این فعالیت فزایندهٔ اقتصادی را منسوب به قانون عرفی سومالی (که حیر خوانده می‌شود) می‌داند که به اعتقاد او محیطی پایدار برای انجام کسب و کار را فراهم می‌آورد.[۸]

بندر بوساسو

منابع[ویرایش]

  1. "Export Partners of Somalia". CIA World Factbook. 2012. Archived from the original on 2 اكتبر 2016. Retrieved 2013-07-27. {{cite web}}: Check date values in: |archive-date= (help)
  2. "Import Partners of Somalia". CIA World Factbook. 2012. Archived from the original on 6 August 2016. Retrieved 2013-07-27.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ "Somalia". World Factbook. Central Intelligence Agency. 2009-05-14. Archived from the original on 1 July 2016. Retrieved 2009-05-31.
  4. «Central Bank of Somalia - Economy and Finance». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۳.
  5. "CIA World Factbook: Somalia (1995)". Permanent.access.gpo.gov. Archived from the original on 11 May 2011. Retrieved 2010-06-27.
  6. "CIA World Factbook: Somalia (2003)". Bartleby.com. Retrieved 2010-06-27.
  7. "Guide to African Markets". British Chambers of Commerce. 2007. Archived from the original on 25 October 2013. Retrieved 20 August 2010.
  8. Better Off Stateless: Somalia Before and After Government Collapse