ناحیه اقیانوسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

ناحیه اقیانوسی (به انگلیسی: Oceanic Zone) اغلب به صورت منطقه ای از اقیانوس تعریف می شود که دورتر از فلات قاره ای قرار داشته، اما به طور عملیاتی اغلب جایی که عمق آب از ۲۰۰ متر بیشتر می شود (از سوی ساحل به سمت اقیانوس باز) را آغاز این ناحیه در نظر می گیرند.

این ناحیه، ناحیه ای از دریای باز، فراتر از لبه فلات قاره ای است و شامل ۶۵٪ آب کاملاً باز اقیانوسی می شود. ناحیه اقیانوسی دسته وسیعی از خشکی های زیر-دریایی، شامل شکاف هایی با عمقی بیشتر از ارتفاع قله اورست، به علاوه آتش فشان های عمق دریا و حوضه‌های اقیانوسی. در حالی که اغلب دوام آوری حیات در این نوع محیط ها سخت است، بسیاری از گونه ها خود را برای دوام آوری در چنین محیط هایی سازگار کرده اند.

چهار نوع ناحیه اقیانوسی وجود دارند: ناحیه نورخورشیدی، ناحیه گرگ‌ومیش، ناحیه باتیال و ناحیه مغاکی.

پانویس[ویرایش]