استخوان‌بندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
استخوان بندی یک دلفین
استخوان بندی یک فیل

استخوان‌بندی یا اسکلت (از واژه یونانی σκελετός اسکلتوس٬ به معنی بدن خشک‌شده یا مومیایی)٬ در زیست شناسی٬ داربست یا چارچوبی از استخوان‌های مربوط به هم است که به بدن شکل می‌بخشد. استخوان‌بندی وظیفه حفظ و نگهداری بدن جانوران و همچنین حرکت راحت‌تر و سریع‌تر را بر عهده دارد. جانوران مهره‌دار دارای اسکلت داخلی و اکثر جانوران بی‌مهره دارای اسکلت خارجی می‌باشند. تنها تعداد کمی از جانوران همانند کرم‌خاکی هستند که هیچگونه استخوان‌بندیی ندارند.

استخوان‌بندی انسان[ویرایش]

در بدن انسان استخوان بندی شامل دو دسته کلی زیر می‌گردد :

  • اسکلت محوری (axial skeleton)
  • اسکلت اندام ها (appendicular skeleton)

در مجموع در بدن انسان حدود ۲۰۰ استخوان وجود دارد. قسمت محوری شامل جمجمه، ستون مهره‌ها و اتصالاتشان، دنده‌ها و جناغ سینه است. اسکلت ضمیمه شامل دست و پا و در جانوران شامل بال پرواز و باله شنا می باشد که از نظر تکاملی بعداً به قسمت اولیه اضافه می‌شوند.[۱]

استخوان‌بندی حیوانات[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. آناتومی گری، استخوان شناسی، ترجمه فرهاد سمیعی، ناشر شرکت سهامی چهر، 1366، صفحه85
  • ویکی‌پدیای انگلیسی [۱]