استخوان‌بندی بیرونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Snail-WA edit02.jpg

استخوان‌بندی بیرونی (به انگلیسی: Exoskeleton) بسیاری از جانداران بجای اسکلت محوری داخلی، دارای استخوان‌بندی محافظتی بیرونی هستند. این اسکلت بیرونی بدن جانور را از صدمات محیطی محافظت می‌نماید. حشرات، میگوها و حلزون و بسیاری از موجودات دیگر دارای این نوع استخوان‌بندی می‌باشند.

انواع[ویرایش]

اسکلت بیرونی در بسیاری از رده‌های جانوری مانند بندپایان، نرم‌تنان، سخت‌پوستان عنکبوتیان و گونه‌های دیگر دیده می‌شود. جنس استخوان‌بندی بعضی از آنان از کیتین و بعضی از کلسیت و آراگونیت تشکیل شده است.

تاریخچه[ویرایش]

فسیل‌های یافته شده نشان دهنده وجود جانوران با اسکلت بیرونی در دوره کامبرین (حدود ۵۵۰ میلیون سال پیش) و بعضی از پوست‌اندازان در دوره پرکامبرین می‌باشد.

منابع[ویرایش]