استاد دائمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

استاد دائمی (به انگلیسی: Tenure) نام یک جایگاه علمی در محافل دانشگاهی است که در آن پایداری مادام‌العمر پیشهٔ فرد، به شرط داشتن رفتار مناسب به عنوان یک پژوهشگر و معلم، تضمین می‌شود. مقام استاد دائمی یکی از معیارهای رایج در دانشگاه‌ها برای سنجش میزان پیشرفت یک مدرس در حوزهٔ کاری خودش است.[۱]

هدف و ایدهٔ داشتن این جایگاه این است که پشتوانه و امنیت روانی را برای پژوهشگر تضمین کنند تا با خیال آسوده ایده‌های تازه را مورد بررسی قرار دهد، بدون آنکه نگران فشارهای اجتماعی و موارد مشابه باشد و نیازی نداشته باشد در مورد چگونگی صرف زمانش به دیگران پاسخگو باشد. از آنجا که این سمت مادام‌العمر است، گرفتن آن فرایندی دشوار و دقیق است و نامزد باید مدارج مختلفی را کسب کرده باشد. پیش از پذیرش، سوابق و پروندهٔ فرد و احتمالاً معرفان و پیشنهادهای بیرون از مؤسسه، موشکافانه بررسی می‌شود و کمک‌هایی که او به زمینهٔ علمی‌اش در آن بخش دانشگاهی کرده (پژوهش‌ها، سابقهٔ تدریس و خدمات) در نظر گرفته می‌شود و پس از گذشت از مراحل گوناگون فرد را به عنوان استاد دائم معرفی می‌کنند. فرایند محروم‌کردن استاد دائم نیز برای دانشگاه پیچیده، سخت و رنج‌آور است و بنابراین مؤسسات در اعطای آن دقت زیادی به خرج می‌دهند.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]