اضافه‌کار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اضافه‌کار (انگلیسی: Overtime) به مقدار زمان کاری گفته می شود که شخص علاوه بر ساعات عادی کار خود، انجام دهد. ساعات عادی کار را می توان به روشهای مختلفی تعیین کرد:

  • براساس عرف جامعه(آنچه که از نظر جامعه معقول باشد یا زیان‌آور تلقی نگردد)
  • براساس عرف یک حرفه یا یک کسب و کار خاص
  • براساس قانون
  • براساس توافق صورت گرفته میان کارگران با کارفرمایان و یا نمایندگان آنها

در بیشتر کشورها قوانینی برای کار در نظر گرفته شده است که براساس آنها کارفرمایان نمی‌توانند کارگران را مجبور به اضافه‌کاری بیش از حد کنند. این قوانین ممکن است لزوماً از منظر حقوق انسانی طراحی نشده باشند، بلکه ممکن است برای منافع دیگری تعیین شده باشند، مانند حفظ سلامتی کارگران برای افزایش بهره‌وری اقتصادی یا افزایش سطح کلی اشتغال در اقتصاد کشور. عموماً برای تنظیم ساعات کار عادی و ساعات اضافه‌کار، از طریق وضع قوانین کارفرمایان را به پرداخت نرخ دستمزد بالاتر برای ساعات اضافه‌کاری ملزم می کنند. در برخی از موارد حتی اگر الزام قانونی وجود نداشته باشد، بعضی از کارفرمایان نرخ بالاتری را برای اضافه‌کاری کارکنان خود در نظر می گیرند به ویژه در شرایطی که نیروی کار تمایلی به کارکردن با نرخهای معمول ندارد. نرخهای دستمزد اضافه‌کاری به نسبت نرخ دستمزد ساعات عادی ممکن است کارکنان را به کار بیشتر و در زمان طولانی تر تشویق نماید. همچنین قوانین و دیدگاه ها نسبت به اضافه‌کاری و ساعات کار عادی در میان کشورهای مختلف و حتی میان بخشهای مختلف اقتصادی ممکن است متفاوت باشد.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Overtime»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۵ دسامبر ۲۰۱۵).