کاردانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

کاردانی یا فوق دیپلم، به دوره‌ای از آموزش‌عالی گفته می‌شود که پیش‌نیاز آن، دیپلم متوسطه یا مدرک پیش‌دانشگاهی[۱] است. به کسی که این دوره را با موفقیت به پایان برساند، مدرک کاردانی اعطا می‌شود. تعداد واحدهای درسی دوره کاردانی بر حسب رشته، حداقل ۷۲ و حداکثر ۹۵ واحد و طول دوره معمولاً دو سال است. بر اساس مقررات آموزشی، سقف مجاز تحصیل این دوره سه سال تعیین شده است.[۲] گفتنی است این دوره معادل دوره کالج یا Associates Degree در آمریکا است.

انواع کاردانی[ویرایش]

در ایران، دوره کاردانی یا فوق دیپلم بر دو نوع است:

کاردانی پیوسته[ویرایش]

که ویژه فارغ التحصیلان هنرستان‌های «فنی و حرفه‌ای» یا «کار و دانش» است. این افراد، برای شروع به تحصیل در دوره کاردانی، ملزم به ارایه مدرک دیپلم و شرکت در آزمون کاردانی پیوسته هستند. دانشکده‌های فنی و حرفه‌ای دانشگاه فنی و حرفه ای و همچنین سما دانشگاه‌های آزاد اسلامی که بدون کنکور سراسری دانشجو می پذیرد یکی از برگزارکنندگان اصلی این دوره‌های می‌باشند.[۳]

کاردانی ناپیوسته[ویرایش]

که ویژه فارغ التحصیلان پیش‌دانشگاهی است. این افراد، برای شروع به تحصیل در دوره کاردانی، ملزم به شرکت در آزمون سراسری هستند. تعداد واحدهای درسی دوره کاردانی ناپیوست به طور متوسط ۶۸ تا ۷۲ واحد درسی می‌باشد. همچنین در مقطع کاردانی دیپلمه های فنی و حرفه ای و کار و دانش می توانند در دانشگاه علمی کاربردی بر اساس معدل کل دیپلم خود وارد دانشگاه شوند و مدرک کاردانی دریافت کنند و پس از ان می توانند بدون نیاز به گذراندنه مقطع پیش دانشگاهی در کنکور سراسری برای ورود به دوره کارشناسی اقدام کنند. مدرک کاردانی معادل پیش دانشگاهی حساب می شود و نیازی به گذراندنه دوره پیش دانشگاهی نیست.

منابع[ویرایش]

  1. دورهٔ پیش‌دانشگاهی بر اساس رای تاریخ ۱۳۸۸/۱۱/۲۷ و در راستای سند تحویل بنیادین آموزش و پرورش حذف شد.
    کتاب انتخاب رشته انتخاب آینده، ۱۳۹۱، پانویس ص ۴۰
  2. کتاب انتخاب رشته انتخاب آینده، ۱۳۹۱، ص ۴۰
  3. سازمان سما www.sazman-s ama.org
  • «فصل دوم». در انتخاب رشته، انتخاب آینده، راهنمای انتخاب رشته آزمون سراسری … تألیف دکتر کورش پرند، غلامرضا یادگارزاده و دکتر ابراهیم خدایی. چاپ هفتم. تهران: مرکز انتشارات سازمان سنجش کشور، مرکز انتشارات سازمان آموزش فنی و حرفه‌ای کشور، ۱۳۹۱. شابک ‎۱-۱۷۹-۱۵۳-۹۶۴-۹۷۸.