بیکاری ساختاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بیکاری ساختاری، (به انگلیسی: Structural unemployment) گونه‌ای از بیکاری است، که حاصل از تغییر دراز مدت ساختاری در اقتصاد یا صنایع کشور است. برای مثال چنانچه ساختار اقتصادی کشور از صنایع تولیدی به صنایع مبتنی بر فناوری تغییر کند و کشور دارای کارکنان واجد شرایط در صنعت تکنولوژی نباشد، اقتصاد شاهد بی‌کاری ساختاری خواهد بود.

تفاوت اصلی بیکاری ساختاری با بیکاری اصطکاکی در آن است، که در بیکاری ساختاری کار برای کارمندان با توجه به قابلیت‌های فعلی آنها موجود است.[۱][۲][۳][۴][۵][۶]

جستارهای وابسته[ویرایش]


منابع[ویرایش]

  1. "Financial Risk: Definition". Investopedia. Retrieved October 2011. 
  2. "In Wall Street Words". Credo Reference. 2003. Retrieved October 2011. 
  3. McNeil, Alexander J.; Frey, Rüdiger; Embrechts, Paul (2005). Quantitative risk management: concepts, techniques and tools. Princeton University Press. pp. 2–3. ISBN 978-0-691-12255-7. 
  4. Horcher, Karen A. (2005). Essentials of financial risk management. John Wiley and Sons. pp. 1–3. ISBN 978-0-471-70616-8. 
  5. Walter, James (March 1956). "Dividend Policies and Common Stock Prices". Journal of Finance 11 (1): 29–41. doi:10.1111/j.1540-6261.1956.tb00684.x. Retrieved 20 October 2012. 
  6. Brown, Christian; Abraham, Fred (October 2012). "Sum of Perpetuities Method for Valuing Stock Prices". Journal of Economics 38 (1): 59–72. Retrieved 20 October 2012.