استاد ممتاز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

استاد ممتاز یکی از رتبه‌های دانشگاهی استادان در موسسات آموزش عالی است.

استادی ممتاز در ایران

بالاترین رتبه دانشگاهی در ایران استادی ممتاز یا استادی دایمی است در هر یک از سیستم‌های آموزشی بنا به نوع سیستم دانشگاهی و آموزشی این رتبه دانشگاهی متفاوت است. استاد ممتاز تا دو دوره ۵ ساله از بازنشستگی معاف می‌شود و می‌تواند برای دوره دکترا با تشخیص خود بدون آزمون دانشجوی دکترا جذب کند.[۱]

شرایط احراز

برخی از شرایط لازم برای کسب کرسی استادی ممتاز دانشگاه عبارت است از داشتن حداقل ۱۰۰ استناد معتبر در سطح بین‌المللی برای رشته‌های علوم تجربی یا ۵۰ استناد معتبر برای رشته‌های علوم انسانی و استاد راهنمایی حداقل ۱۰ دانش‌آموخته در سطح دکترای تخصصی و ۲۰ دانش‌آموخته در سطح کارشناسی ارشد، حداقل ۱۰ سال سابقه تدریس و تحقیق موفق پس از نیل به مرتبه استادی.

از جمله افرادی که سمت استادی ممتاز را در دانشگاه‌های ایران کسب کرده‌اند می‌توان به محمد رضا نوری دلوئی، بیژن دواز، رضا داوری اردکانی، محمدرضا شفیعی کدکنی، علی اکبر صبوری، محمدرضا عارف، علی خیرالدین نظام‌الدین امیری، سیدتقی اخوان نیاکی، فریدون دواچی بهادر اعلمی هرندی، اردشیر قوام زاده، مسعود درخشان، فرشاد مؤمنی، محمد ستاری‌فر، عباس شاکری، علی کاوه ، محمد جعفر یاحقی، غلامحسین مجذوبی، محرم حبیب نژاد، بیژن رشیدیان [۲]و … اشاره کرد.[۳][۴][۵] انتخاب این استادان با پیشنهاد ریاست دانشگاه و بررسی و تأیید شورای انتخاب استادان ممتاز صورت می‌گیرد.

منابع

  1. «نحوه انتخاب «استاد ممتاز» دانشگاه‌ها تشریح شد». ایسنا. دریافت‌شده در ۹ ژانویه ۲۰۱۷.
  2. «انتخاب دکتر رشیدیان به عنوان استاد ممتاز دانشگاه صنعتی شریف». Sharif University of Technology |Electrical Engineering Department. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۷-۱۱.
  3. «تقدیر از دکتر عارف به عنوان استاد ممتار و پژوهشگر برتر دانشگاه شریف+تصاویر». امید نامه. دریافت‌شده در ۹ ژانویه ۲۰۱۷.
  4. «پژوهشگران برتر: درجه استاد ممتازی برای چهار استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران». دریافت‌شده در ۹ ژانویه ۲۰۱۷.
  5. «اسامی - دانشگاه علم و صنعت ایران - دانشگاه علم و صنعت ایران». civil.iust.ac.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۳-۲۰.