مربیگری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مربیگری یا کوچینگ (به انگلیسی: Coaching) گونه‌ای از رشد و پیشرفت است که در آن فردی به نام مربی، شخص آموزش گیرنده یا مشتری را برای دستیابی به اهداف حرفه‌ای یا شخصی‌اش، آموزش می‌دهد و هدایت و حمایت می‌کند. به عبارت دیگر کوچینگ یک فرایند است که مراجع را قادر می‌سازد پایبندی به اهداف خود را تقویت کند، تا در نتیجه منجر به بهبود شرایط شود.

یک مربی (یا کوچ) درزمینهٔ‌های مختلف، برای افراد در جایگاه‌های متفاوت می‌تواند مفید و مؤثر باشد. یکی از شاخص‌ترین دسته بندی‌های کوچینگ[۱] می‌توان به موارد زیر اشاره کرد :

  • کوچینگ کسب و کار (به انگلیسی: Business coaching)
  • کوچینگ اجرایی (به انگلیسی: Executive Coaching)
  • کوچینگ عملکرد (به انگلیسی: Performance Coaching)
  • کوچینگ مهارت (به انگلیسی: Skills coaching)
  • کوچینگ فردی (به انگلیسی: Personal coaching)

مربی[ویرایش]

مربی (به انگلیسی: Coachمعلم، روانشناس یا مشاور نیست. او برای مسائل و مشکلات افراد راهکاری ارائه نمی‌کند، کسی را نیز نصیحت نمی‌کند. وی کمک می‌کند تا افراد خودشان برای رسیدن به آگاهی و رسیدن به پاسخ‌ها حرکت کنند و پیچیدگی‌های ذهنی خود را رها کرده و به شفافیت برسند. افراد به کمک مربی به آگاهی‌هایی در مورد خودشان و اهدافشان دست می‌یابند.[۲]

پیدایش[ویرایش]

پیدایش کلمه کوچ مربوط به قرن پانزدهم میلادی و روستایی به نام kocs در شمال غربی مجارستان می باشد. این روستا بخاطر نوآوری هایی که در آن زمان داشت بسیار معروف بود. امرار و معاش اهالی روستا با چرخ هایی ابتدایی بود اما این در اوایل قرن شانزدهم توسعه یافته و به کالسکه‌های مجلل برای حمل و نقل مردم استفاده می‌گردید. این وسیله بعدها در اروپا به محبوبیت بالایی رسید و با نام کوچ Coach شناخته می‌گردید.

اولین استفاده ­ای که از واژه­ "کوچ" صورت گرفته است به سال ۱۸۳۰ و دانشگاه آکسفورد برمی­ گردد. در آن زمان کوچ به معلم خصوصی گفته می­ شد که دانشجویی را در طی فرآیند امتحان همراهی می­ کرد. بعد از آن، در سال ۱۸۶۰، واژه ­ی کوچ در ورزش نیز جایگاه پیدا کرد.[۳]

کمتر از 50 سال بعد با ورود کوچینگ به عنوان یک روش مدیریت و رهبری زندگی و کسب و کار توانست محبوبیت زیادی کسب کند و امروز به یکی از سریعترین های حوزه صنعت از نظر رشد در 10 سال گذشته تبدیل شده است.

مربیگری کسب و کار[ویرایش]

مربیگری کسب و کار یا بیزنس کوچینگ به معنی نوعی از رهبری کسب و کار است که با منتورینگ و آموزش دادن کارمندان متفاوت است. روند کار به این صورت است که یک فرد بعنوان مربی در سازمان حضور پیدا میکند و به طور متفاوتی کسب و کار و همچنین تک تک اعضای آن را مورد بررسی قرار می دهد اهداف و چشم انداز کسب و کار را مشخص می کند و با مهارت های ارتباطی و تکنیک های مربیگری آنها را ترغیب به تحقق اهداف سازمان توسط خود افراد مینماید.

مخاطبان مربیگری کسب و کار عموما کارآفرینان و صاحبان کسب و کارهایی هستند که فارغ از وسعت کسب و کارشان قصد ایجاد تغییرات بنیادی را دارند.

کاربردها[ویرایش]

مربیگری حرفه‌ای، طیف وسیعی از مهارت‌های ارتباطی را نظیر بیان اهداف، شنوایی، سؤال کردن، شفاف سازی و غیره را شامل می‌شود تا مخاطبین روش‌های مختلفی را برای رسیدن به اهداف خود کشف کنند.[۴] این مهارت‌ها در بیشتر انواع مربی‌گری‌ها استفاده می‌شوند. بسیاری از صنایع سعی می کنند این واقعیت را که کارکنان در برابر تغییر دچار یک مقاومت ناخودآگاه میشوند بر آیند. اما کوچینگ سرمایه انسانی در شرکت های صنعتی به عنوان سبک جدید و خردمندانه ای از مدیریت، بیشترین ارزش را به صنعت روانه می کند.

منابع[ویرایش]

  1. «کوچ کیست ؟ (انواع کوچینگ)». ۲۵ دی ۱۳۹۷.
  2. «کوچینگ چیست و کوچ کیست؟». روزنامه دنیای اقتصاد. ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۶. دریافت‌شده در ۳ ژوئیه ۲۰۱۸.
  3. coach, Online Etymology Dictionary, retrieved 4 July 2015.
  4. Cox, Elaine (2013), Coaching Understood: a Pragmatic Inquiry into the Coaching Process, Los Angeles; London: Sage Publications, ISBN 978-0-85702-825-9, OCLC 805014954.