آرنج تنیس‌بازان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آرنج تنیس‌بازان
Tennis Elbow.png
ضایعه در محل اتصال ماهیچه بازکننده مچ و انگشتان دست.
طبقه‌بندی و منابع بیرونی
تخصصپزشکی فیزیکی و توانبخشی
آی‌سی‌دی-۱۰M77.1
آی‌سی‌دی-9-CM726.32
دادگان بیماری‌ها12950
مدلاین پلاس000449
ئی‌مدیسینorthoped/510 pmr/64 sports/59
پیشنت پلاسآرنج تنیس‌بازان
سمپD013716

بیماری آرنج تنیس‌بازان (به انگلیسی: Tennis elbow) عبارت است از التهاب و درد قسمت خارجی آرنج. این بیماری عضلات، تاندون‌ها و اپی‌کوندیل (یک برجستگی استخوانی در سطح خارجیِ آرنج که در آنجا عضلات ساعد به استخوان بازو می‌چسبند) آرنج را درگیر می‌کند.

بیشتر بزرگسالان بالای سی سال که به ورزش تنیس به‌صورت مداوم می‌پردازند، مکانیک‌ها، نجارها و... مبتلا می‌شوند.

علایم بیماری[ویرایش]

درد و حساسیت به لمس در اپی‌کوندیل، مشت ضعیف و درد هنگام مشت کردن، درد در هنگام حرکات پیچشیِ دست یا بازو، مثلاً هنگام استفاده از پیچ‌گوشتی یا بازی تنیس. در رادیوگرافی نکتهٔ خاصی مشهود نیست.

آرنج‌بند ضد فشار عضله

درمان[ویرایش]

برای بیماران، کمپرسِ گرم یا سردِ موضعی، فیزیوتراپی، محدود کردن و آویزان کردن دستِ مبتلا به‌مدت سه تا هشت هفته بسته به شدت درگیری و کاهش فعالیت دست‌کم برای مدت یک ماه تجویز می‌شود. استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (مانند بروفن، ناپروکسن و غیره) و تزریق موضعیِ کورتون یا بی‌حس‌کننده در محل درگیر از سایر روش‌های درمانی و مداخله‌ای هستند. جراحی در موارد نادری مانند از بین رفتن کامل رباط لازم می‌شود.

منابع[ویرایش]