گیرنده تصویر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک گیرنده تصویر سی سی دی بر روی صفحه مدار قابل انعطاف

گیرنده تصویر یا سنسور تصویر وسیله‌ای است که تصاویر دیداری را به سیگنالهای الکتریکی تبدیل می‌کند. این وسیله بیشتر در دوربینهای دیجیتالی و سایر وسایل تصویر برداری بکار می‌رود. معمولا سنسور تصویر یا یک وسیلهٔ همراه ساز بار (CCD) یا یک اکسید فلز مکمل نیمه رسانا (CMOS یا سیموس) از سنسورهایی با پیکسل هوشمند است.

مقایسه سیموس و CCD

امروزه در بیشتر دوربینهای ثابت دیجیتالی یا از سنسور تصویر CCD یا سیموس استفاده می‌شود. هر دو نوع سنسور در گرفتن و تبدیل نور به سیگنالهای الکتریکی به گونهٔ یکسان عمل می‌کنند.

ACC وسیله‌ای آنالوگ است. وقتی که نور با تراشه (chip) برخورد می‌کند نور به شکل بارهای خفیف الکتریکی در سنسور تصویر نگه داشته می‌شود. همزمان با خوانده شدن تصاویر توسط تراشه این بارها در حال تبدیل به ولتاژ یک پیکسلی اند. مدار اضافه در دوربین این ولتاژ را به داده‌های دیجیتالی تبدیل می‌کند.

تراشهٔ سیموس گونه‌ای از سنسور با پیکسل هوشمند است که از فرایند نیمه رسانایی سیموس استفاده می‌کند. مدار اضافه در دوربین در کنار تبدیل سنسورهای تصویر نور را تبدیل به ولتاژ می‌کنند. ممکن است که مدار اضافی در تراشه مسئول تبدیل ولتاژ به اطلاعات دیجیتالی نیز باشد.

این تکنولوژی هم مزیت آشکاری در کیفیت عکس ندارد. سیموس توانایی این را دارد که با قطعات کوچکتر مورد استفاده قرار گیرد، نیروی کمتری مصرف کند و بازخونی اطلاعات را سریعتر از سنسورهای CCD انجام دهد. CCD تکنولوژی حساب شده تری است و در اکثر جوانب با سیموس برابری می‌کند.

منبع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Image sensor»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۴ فوریه ۲۰۰۹).