ترکیببندی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
برای دیگر کاربردها، ترکیب (ابهامزدایی) را ببینید.
ترکیببندی (به انگلیسی: Composition) در هنرهای گوناگون به معنای تنظیم جایگاه اجزای اثر است که هنرمند برای ایجاد وحدت و تناسب بین بخشهای مختلف اثر خود به کار میبرد. برای مثال ترکیببندی یک شهر، یک اثر معماری، یک اثر موسیقایی، شعر و داستان، و آثار نقاشی و عکاسی دارای ترکیببندی ویژهای هستند که هنرمند برگزیدهاست. تعادل،[۱] تقارن و ریتم از عواملی هستند که در کمپوزیسیون به آنها توجه میشود.[۲]
اصول ترکیببندی [ویرایش]
نسبتها، مفاهیم و تعاریفی هستند که در بیشتر هنرهای تجسمی با رعایت آنها به چشم نوازی اثر افزوده میشود. این چشم نوازی نسبی است یعنی ممکن است در نظر همه چشم نواز محسوب نشود. دانستن این اصول و استفاده آگاهانه از آنها میتواند به زیبایی بصری عکس کمک کند.
برای مثال: نسبتهای طلایی در مستطیل، قانون دو سومها، فضای منفی، تقارن نامتقارن و...
پانویس [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- آلیاتوف، م.. تاریخچه کمپوزیسیون نقاشی. ترجمهٔ نازلی اصغرزاده. چاپ نخست. نشر دنیای نو، ۱۳۷۲. ص. ۹ تا ۱۲.
- رانکینپور، هنری. ترکیببندی در نقاشی. ترجمهٔ فرهاد گشایش. چاپ دوم. انتشارات لوتس، ۱۳۸۲. ص.۴. ISBN 964-93302-0-8.