حسگر پارک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Parking sensor

سنسورهای دنده عقب حسگرهایی هستند برای وسایل نقلیه جاده ای که می توانند راننده را از وجود موانع در پشت خودرو در هنگام حرکت به سمت عقب مطلع سازد. این به عنوان سیستم کنترل فاصله پارک نامیده می شود.

این سنسورها معمولاً به 2 دسته تقسیم می شوند:

1-سنسور های الکترومغناطیس[ویرایش]

این نوع با توجه به حرکت آرام و یک نواخت وسیله نقلیه به موانع عمل می کند. زمان تشخیص مانع اگر خودرو نسبت به مانع توقف کند سیستم اعلام هشدار را متوقف می سازد و در صورت ادامه حرکت دوباره اقدام به اعلام هشدار می نماید که بیشتر برای تشخیص مانع مورد استفاده قرار می گیرد. سنسورهای الکترو مغناطیس اغالبا جهت نصب نیاز به سوراخ کاری نداشته و در سطح داخلی سپر خودرو نصب می گردند.

2-سنسورهای اولترا سونیک[ویرایش]

از این به بعد به تو ضیح در مورد سنسور های اولتراسونیک(مافوق صوت می پردازیم). این سنسور های در حال حاضر در بسیاری از کارخانه های خودرو سازی تحت عنوان های پارکترونیک سنسور و دستیار پارک مورد استفاده قرار می گیرند. سیستمهای مشابه این محصول برای نصب روی خودروهای فاقد پارک سنسور به عنوان تجهیزات اضافی در بازار موجود است.

توضیحات[ویرایش]

سنسور های دنده عقب اولتراسونیک(ما فوق صوت) با استفاده از حسگرهای تشخیص فاصله که در سپرهای جلو یا عقب یا هر دو خودرو نصب می شوند, فاصله خودرو را با اجسام نزدیک به آن مشخص می کنند. این حسگرها فاصله زمانی بین سیگنالهای ارسالی از خود را تا زمان بازگشت انعکاس آن اندازه گیری کرده و با توجه به سرعت خودرو و فاصله, راننده را بصورت صوتی یا تصویری یا هردو از خطرات احتمالی آگاه می سازد. این سنسور ها معمولاً در سپر پشت خودرو نصب می شوند و گاهی اوقات از آنها در سپر جلو نیز استفاده می شود. سنسورهای پشت با قرار دادن دنده در حالت دنده عقب فعال می شوند و با خارج شدن از آن غیر فعال می گردند. سنسور های جلو برای جلوگیری از هشدارهای بی مورد در مکان های شلوغ و با حرکت کند ,معمولاً با فشار یک دکمه فعال شده و پس از رسیدن خودرو به سرعتی مشخص غیر فعال می گردند.

هشدار صوتی[ویرایش]

رایج ترین نوع اخطار صوتی به راننده صدای بیپ است که معمولاً آهنگ فاصله تکرار این بوق با نزدیکتر شدن به موانع سریعتر می گردد و در کمترین فاصله به بوق ممتد تبدیل می گردد که در این حالت راننده باید کامل توقف نماید.

هشدار تصویری[ویرایش]

برخی از سیستم ها بصورت تصویری یا تصویر به همراه بوق راننده را هنگام پارک یاری می کنند مانند مدلهای دارای نمایشگر LED یا مدلهای دارای نمایشگر LCD که فاصله و جهت موانع با نمادهای مختلفی در آنها نمایش داده می شود.

نکات[ویرایش]

از آنجا که این سیستم ها مبتنی بر انعکاس امواج صوتی هستند ممکن است در تشخیص اجسامی که دارای سطحی صاف نبوده یا به اندازه کافی بزرگ نباشند مانند اجسام باریک یا اجسام باریک اما بزرگ از لحاظ طول افقی, دچار مشکل شوند. سنسور های دنده عقب معمولاً در برخورد با اجسام و یا قرارگیری تحت شرایط مختلف پس از چند سال کارایی خود را از دست می دهند و باید تعویض شوند. اکثر سیستم ها دارای قابلیت آزمایش اتوماتیک خود هستند و در صورت خرابی به راننده هشدار می دهند که جهت تشخیص موانع و حرکت به عقب به سنسور ها تکیه نکند. این هشدار معمولاً بصورت هشدار مداوم به محض استفاده از دنده عقب است. جایگزینی سنسور های خراب در خودرو ها متفاوت است. تعویض سنسور در برخی خودرو ها نیازمند بازکردن سپر و یا رنگ کردن سنسور های با اسپری به منظور هم رنگ شدن با رنگ سپر است. در برخی از خودرو ها سنسورها روی یک زه با رنگ مشکی یا سفید برای راحتی در جایگزینی نصب می شوند. با وجود اینکه سنسورهای اولترا سونیک با امواج مافوق صوت کار می کنند و این اصوات توسط انسان قابل شنیدن نیستند اما برای امتحان کردن آنها می توان هنگامی که موتور خاموش است سوییچ خودرو را در حالت روشن و دنده را در حالت عقب قرار داد و با چسباندن گوش به صدای آن گوش داد. از سنسور سالم بصورت متوالی صدای تیک تیک به گوش می رسد. در صورت عدم تولید این صدا یا صدای ضعیفتر نسبت به سایر سنسورها احتمال خرابی سنسور مورد نظر زیاد است.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Parking sensors»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.