عکاسی پرتره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پرترهٔ یک دختر خردسال
نمونه‌ای از عکاسی پرتره، محمد مصدق.

عکاسی پرتره، شاخه‌ای از عکاسی است که در آن از چهره انسان عکسبرداری می‌شود.

روش‌های نورپردازی[ویرایش]

انواع[ویرایش]

این نوع عکاسی خود شامل انواع مختلفی است:

  1. پرتره تمام قد
  2. پرتره پرسنلی
  3. پرتره هنری
  4. پرتره سیاسی
  5. پرتره تبلیغاتی
  6. پرتره خانوادگی
  7. و....

معمولاً فاصله‌های کانونی لنزهای مورد استفاده برای عکاسی پرتره بخاطر بار روانی لنزهای واید و نرمال(بسیاری از افراد در هنگام قرار گرفتن در مقابل دوربین های عکاسی یا فیلمبرداری دچار انقباض در عضلات صورت خود می شوند به گونه ای که نوعی اضطراب در چهره آنها نمایان می شود، بنابراین با استفاده از لنزهای تله و فاصله گرفتن از سوژه این مشکل تا حد قابل توجهی کاهش می یابد)، از دو برابر نرمال به بالا و بخاطر کاهش شدید عمق میدان وضوح در لنزهای تله بلند، کمتر از چهار برابر لنز نرمال است.[۱] بهتر است عکس‌های پرتره را با عمق میدان کم (یعنی با دیافراگم باز) تهیه کرد تا پس زمینه محو شود و سوژه با تاکید بیش تری دیده شود.[۲]

کارگاه عکاسی[ویرایش]

کارگاه‌های عملی عکاسی پرتره به منظور آموزش نورپردازی و پوزیشن تصویر توسط نهادهای آموزشی برای هنرجویان بر‌گزار می‌شود. در این کارگاه‌ها هر کارآموزی با کارهای مختلفی از قبیل نورپردازی، روتوش نگاتیو (در عکاسی آنالوک)، تکنیک‌های ادیت (فتوشاپ و ...) آشنا شده و بسته به ذوق و روان خود آنها را برای بدست آوردن نتیجه مطلوب در عکاسی پرتره بکار می‌گیرد.

عکاسان پرتره[ویرایش]

  1. یوسف کارش
  2. فخرالدین فخرالدینی
  3. هادی شفائیه
  4. سید مهدی امیری دشت بیاض - باهر

سایر سبک‌های عکاسی[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. شفائیه، فن و هنر عکاسی، ۱۸۸.
  2. نادر خرمی راد. راهنمای عکاسی دیجیتال. کانون نشر علوم. ۱۵۶. 

منابع[ویرایش]

  • شفائیه، هادی. فن و هنر عکاسی. چاپ اول. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی تهران، ۱۳۷۲. 281. شابک ‎۹۶۴-۴۴۵-۱۰۴-x. 
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ عکاسی پرتره موجود است.