عکسبرداری
به عملی که طی آن عکسی با استفاده از دوربین عکاسی ثبت میشود، عکسبرداری گفته میشود. عکسبرداری درباره چگونگی عکاسی کردن است و مراحل، تکنیکها و چگونگی استفاده از ابزار عکاسی را شامل میشود.
محتویات |
مراحل [ویرایش]
عکاسی کردن به طور حرفهای شامل مراحلی میشود که هر کدام کاربرد متفاوتی دارند. لازم است نسبت به ایده و سوژه هر کدام از مراحل زیر را انتخاب و تنظیم نمود:
- ۱- قطع: انتخاب دوربین. قطع دوربین عکاسی و یا ابعاد خروجی عکس. قطع دوربین شامل سه قسمت اصلی میباشد. قطع بزرگ(102×127 mm). قطع متوسط(90×60 mm). قطع کوچک (36×24 mm). این ابعاد استاندارد است و این قطعها ابعاد مشابه هم دارند. قطعهای دیگر وجود دارد که دیگر در دسته بندی دوربینهای حرفهای حساب نمیشوند و ابعاد آنها پائین تر از قطع کوچک است و در دوربینهای کوچکتر از SLR استفاده میشود. قطع دوربین براساس سطح حساس دوربین تقسیم بندی میشود که در گذشته فیلم (نگاتیو) بود و حالا سطح حساس دیجیتالی(Exmor R - CMOS - 3CCD - CCD). امروزه مقدار پیکسل هم کمکی است در ابعاد و مخصوصاً بزرگ کردن عکس جهت چاپ در ابعاد بزرگ. قطع دوربین به بالا رفتن وضوح عکس کمک بسیاری میکند.
- ۲- لنز: انتخاب لنز. لنز مشخصهای است که در کیفیت و فاصله عکاس به سوژه کمک بسیاری میکند. لنزها براساس فاصله کانونی شان تقسیم بندی میشوند و بر حسب فاصله تا سوژه و دیافراگ انتخاب میشوند. هر لنزی برای دوربین خاصی ساخته شده و دهانه آن با لنز دیگر متفاوت است.
- ۳- حساسیت: تنظیم ایزو. مقدار گرین و حساسیت یک عکس که بستگی به تنظیم و مقدار توانایی سطح حساس یک دوربین است. در عکاسی آنالوگ نوع و حساسیت فیلم مورد مصرف تعیین کنندهاست، اما در عکاسی دیجیتال سطح حساس دوربین تعیین کننده مقدار گرین عکس میباشد. بیشترین استفاده حساسیت در نورهای کم است که باعث درشتی نقطههای تشکیل دهنده تصویر میشود.
- ۴- سرعت: تنظیم سرعت شاتر. برای چگونگی زمان شاتر خوردن و باز و بسته شدن پرده شاتر احتیاج به تنظیم سرعت وجود دارد. سرعت دوربین میتواند یک سوژه متحرک را ثابت ثبت کند و یا مقدار عمق میدان عکس را به کمک دیافراگم ارتقا دهد. (شاتر را میتوان به پلک زدن چشم تشبیه کرد).
- ۵- نور: تنظیم اندازه دیافراگم. اولین خاصیت تنظیم دیافراگم، مقدار نور دهی به عکس است. دومین کارکرد آن ارتقای عمق میدان و تقویت وضوح میباشد. (کارکرد دیافراگم را میتوان به عمل عنبیه و مردمک چشم تشبیه کرد).
- ۶- رنگ: تنظیم درجه حرارت نور و یا وایت بالانس (WB). درجه حرارت نور با کلوین (K) محاسبه میگردد و قبل از عکاسی باید آن را تنظیم نمود تا رنگ عکس نسبت به خواست عکاس تغییر نماید ویا بیشترین شباهت به رنگ طبیعی که چشم میبیند پیدا نماید.
- ۷- قاب: ترکیب بندی سوژه در قاب چشمی (ویزور) و یا صفحه نمایش دوربین. با انتخاب ترکیب بندی یک سوژه با محیط خود و با انتخاب زاویه دید و ارتفاع، میتوان مفاهیم مختلف را به ذهن بیننده منتقل نمود.
- ۸- وضوح: فوکوس کشی. تنظیم محل فلو و فوکوس بودن با استفاده از لنز، دیافراگم و شاتر. رینگ فوکوس باعث میشود که بتوان مکان وضوح بودن یک نقطه را در عکس مشخص کرد و مقدار توجه به آن نقطه در عکس را بالا برد. کیفیت لنز، چگونگی تنظیم دیافراگم، شاتر و ایزو نقش مهمی در وضوح عکس دارند. از دیگر شرایط تاثیر گذار دیگر در وضوح عکس، قطع دوربین و مقدار پیکسل آن است.
- ۹- آماده سازی: روتوش و ادیت عکس با سخت افزارها و نرم افزارهای آن در عکاسی آنالوگ و دیجیتال. قبل از چاپ عکس مراحلی باید انجام شود تا عکس به بهترین صورت ممکن ارائه شود. در عکاسی آنالوگ در حین ظهور فیلم، روتوش آن و مراحل چاپ، شیوههایی اجرا میشود که باعث تغییر کیفیت عکس میشود. در عکاسی دیجیتال وبا حذف فیلم، این مراحل بیشتر با نرم افزارهای کامپیوتری و با سهولت بیشتری اجرا میگردد و کمتر در مرحله چاپ اعمال میشود.
- ۱۰- چاپ: پرینت و ارائه عکس بر روی کاغذهای متنوع با نور دهیهای مختلف. چاپ در روش آنالوگ بیشتر دستی است و با ظهور فیلم در تانک و استفاده از آگراندیسوری و تشت ظهور و ثبوت امکان پذیر است. در روش دیجیتال فایل تصویر به دستگاه سپرده میشود و با تعیین درجات رنگی عکس پرینت میشود. استفاده از کاغذهای مختلف با بافتها و مقدار درخشندگی آن در نحوه ارائه عکس تاثیر دارد.
اینهاابتدایی ترین مراحلی است که یک عکاس باید جهت عکاس کردن با یک دوربین حرفهای رعایت نماید. هر چند امروزه با گسترش دوربینهای دیجیتال و سهل و فراگیر شدن عکاسی کمتر کسی این مراحل را رعایت مینماید.
آموزش [ویرایش]
آموزش عکاسی بر دو نوع است.
- تجربی (فردی)
فرد با آزمون و خطا و یا زیر نظر استادی مقدمات عکاسی را فرامیگیرد و بدون آشنایی به علم دانشگاهی عکاسی، شروع به کار می کند. این عکاسان کمتر اهل مطالعه و نقد عکاسی هستند و در ترکیب بندی به ساده ترین و ابتدایی ترین ها بسنده می کنند و بیشتر از غریزه هنری خود الهام میگیرند. اکثر عکاسان مجالس و آتلیه داران را این عکاسان تشکیل می دهند که به خاطر درآمد به عکاسی مشغول هستند. امروزه دوربین دیجیتال باعث شده تا عکاسان تجربی کمتر با دانش اولیه عکاسی، حتی مراحل چاپ و ظهور آشنا باشند.
- علمی (آکادمیک یا دانشگاهی)
این عکاسان با کمک آموزشهای مکتوب عکاسی، با فلسفه، تاریخ، هنر و تکنیک و روشهای مختلف عکاسی آشنا می شوند و آنگاه بعد از گذراندن آموزشها و یادگیری تجربیات عکاسان برتر، وارد بازار کار می شوند. در روش دانشگاهی، مطالعه و تحقیق در کنار تجربه قرار میگیرد تا به تولید هنرمندی فاخرتر مبدل شود. بعضی از عکاسان تجربی با مطالعه و در جریان قرار گرفتن آموزشهای دانشگاهی، به علم خود می افزایند. عکاسان علمی را گاهی، عکاسان هنری هم مینامند. این روش آموزش باعث تالیف و نقدهایی می شود که در پیشرفت هنر عکاسی تاثیر بسیاری دارد. اکثر عکاسان خبری، معماری و تبلیغاتی را این عکاسان تشکیل می دهند. این عکاسان، با مطالعه تجربه عکاسان دیگر، درک سواد بصری و قدرت آزمون و خطا در ترکیب، دست به مطالعاتی بصری می زنند که در نهایت بعد مدتی و رشد پیدا کردن آن، تبدیل به سبکی خواص خواهد شد. از جمله مواردی که باید یک عکاس هنری باید بداند می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- تاریخ هنر.
- مبانی هنرهای تجسمی.
- رنگ شناسی.
- تاریخ عکاسی.
- شناخت فنی دوربین آنالوگ.
- آشنایی با لنزها و فیلترها.
- آشنایی با مراحل عکاسی و استفاده از ابزار.
- شناخت انواع فیلم عکاسی و ظهور و ثبوت نگاتیو و اسلاید.
- چاپ عکس و آشنایی با تاریکخانه، آگراندیسور و کاغذها.
- شناخت فنی دوربین عکاسی دیجیتال و لنزهایش.
- ترکیب بندی در عکاسی.
- نور پردازی.
- تکنیک ها و روشهای عکاسی.
- آشنایی با ابزار مختلف عکاسی.
- آشنایی با نرم افزارهای تغییر و اصلاح عکس.
- مبادی سواد بصری.
- تحلیل عکس.
- مبانی جامعه شناسی.
اینها خلاصه ای از روش آموزش عکاسی دانشگاهی است که تلفیقی از دروس عملی و کلامی است.
امکانات [ویرایش]
امکانات اصلی جهت عکاسی:
- دوربین: بدنه دوربین عکاسی.
- لنز: لنزهای مناسب برای بدنه دوربین.
- سوژه: موضوع و سوژه جهت عکاسی.
- نور: نور مناسب محیط که قابلیت عکاسی در آن میسر باشد.
- امکانات فرعی دیگری هم وجود دارد که شامل: پایه، فیلتر، نور (فلاش و منابع نوری دیگر)، نورسنج، منعکس کننده نور (رفلکتور)، فعال کننده شاتر (دکلانژور)، آگراندیسور و غیره.
جستارهای وابسته [ویرایش]
شیوهها و سبکهای عکاسی [ویرایش]
- عکاسی اجسام بیجان
- عکاسی طبیعت
- عکاسی منظره
- عکاسی ورزشی
- عکاسی معماری
- عکاسی ماکرو
- عکاسی زیرآب
- عکاسی خبری
- عکاسی مد
- عکاسی حیات وحش
- عکاسی انتزاعی
- عکاسی مادون قرمز
- عکاسی نجومی
- عکاسی پرتره
منابع [ویرایش]
- حبیبی، علیرضا. عکاسی و شیوههای آن. چاپ اول. شهرقدس: نشریه سازمان فرهنگی ورزشی شهرداری قدس، ۱۳٨٩. ۴۷.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Photography»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۹ بهمن ۱۳۹۰).
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Camera»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۹ بهمن ۱۳۹۰).
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Large format photography»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۹ بهمن ۱۳۹۰).
پیوند به بیرون [ویرایش]
- سایت عکاسی
- مجموعه آموزشهای عکاسی
- رهنمودهای عکاسی
- مقالات عکاسی عکاسی
- بهترین کتابهای عکس ۲۰۱۱
- سایت عکاسی ایران
