عکاسی معماری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ارگ بم نمونه‌ای از عکس معماری

عکاسی معماری، شاخه‌ای از عکاسی است که در آن از آثار معماری و ساختمان‌ها عکسبرداری می‌شود.

اهداف[ویرایش]

عکس‌های فضای داخلی و خارجی ساختمان، مورد نیاز معماران، بنگاه‌های معاملات املاک، طرفداران محیط زیست، مورخان، گروه‌های اجتماعی و امثال آن می‌باشد.معماری،مانند منظره، طبیعت بی‌جان و سایر موضوعات فاقد انسان، توسط بعضی عکاسان جهت بیان عقاید شخصی مورد استفاده قرار می‌گیرد.[۱]

زاویهٔ دید و لنز[ویرایش]

برای عکاسی معماری، دو فاکتور زاویه دید و نوع لنز مهم‌اند، زیرا معمولاً آثار معماری بزرگ هستند و عکاس هم نمی‌تواند به اندازهٔ کافی از آن‌ها فاصله بگیرد؛ به همین دلیل لازم است که زاویهٔ دید لنز زیاد باشد، یعنی فاصله کانونی کم باشد تا عکاس بتواند همهٔ ساختمان و بنا را در کادر جا دهد. [۲]

تجهیزات و فن[ویرایش]

برای عکاسی معماری جدی دوربینی با قابلیت انجام حرکات دوربین الزامی است.( حرکت شیفت یا چرخش).از این رو، لنز‌های مورد استفاده٫خصوصا لنز‌های زاویه باز،باید دارای قدرت پوشش زیادی باشند.
چندین چراغ یا فلاش قابل حمل جهت نور پر کننده و کاهش کنتراست و عدم یکنواختی فضاها و همچنین تعدادی فیلتر‌ از جمله فیلتر پولارایزر جهت کنترل بازتاب ناخواستهٔ نور و تیره‌تر کردن درجان آسمان لازم است. [۳]

سایر سبک‌های عکاسی[ویرایش]

منبع[ویرایش]

  1. مایکل لنگفورد و افتیمیا بیلیسی. عکاسی پیشرفته. ترجمهٔ رضا نبوی. دانشگاه هنر. ۲۷۸. 
  2. نادر خرمی راد. راهنمای عکاسی دیجیتال. کانون نشر علوم. ۱۶۹. 
  3. مایکل لنگفورد و افتیمیا بیلیسی. عکاسی پیشرفته. ترجمهٔ رضا نبوی. دانشگاه هنر. ۲۸۲.