گری بکر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گری بکر
مکتب اقتصادی شیکاگو
گری بکر در حال سخن‌رانی در شیکاگو، ۲۴ مهٔ ۲۰۰۸ میلادی
زادهٔ ۲ دسامبر ۱۹۳۰(۱۹۳۰-12-0۲) ‏(۸۴ سال)
پوتسویل، پنسیلوانیا
ملیت آمریکایی
مؤسسه دانشگاه شیکاگو
(۱۹۶۸–تا کنون)
دانشگاه کلمبیا
(۱۹۵۷–۱۹۶۸)
زمینه اقتصاد اجتماعی
مادر علمی دانشگاه پرینستون
دانشگاه شیکاگو
تاثیرپذیرفته‌ها میلتون فریدمن
مشارکتها تحلیل سرمایه انسانی
قضیهٔ بچهٔ فاسد
جوایز ۱۹۶۷ مدال جان بیتس کلارک
۱۹۹۲ جایزه نوبل اقتصاد
۱۹۹۷ آکادمی علوم وابسته به پاپ
۲۰۰۴ جایزهٔ جان ون نیومان
۲۰۰۷ مدال رئیس‌جمهوری آزادی
Information at IDEAS/RePEc

گری بکر (به انگلیسی: Gary Beckerاقتصاددان آمریکایی زادهٔ ۲ دسامبر ۱۹۳۰ میلادی در پوتسویل، پنسیلوانیا است. بکر را برای پی‌گرفتن راهبردهای جدید اقتصادی و تعمیم نظریه‌های اقتصادی بر مشکلات اجتماعی که معمولاً در اقتصاد مطالعه نمی‌شود می‌شناسند که موجب گشایش شاخه‌های جدید از اقتصاد مانند اقصاد جرم و مجازات، اقتصاد اعتیاد، اقتصاد خانواده، نظریه سرمایه انسانی و اقتصاد تبعیض شده است.[۱]

بکر از تأثیرگذارترین و خلاق‌ترین اقتصاددانان اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم به شمار می‌آید.[۲]

زندگی[ویرایش]

پدر مادر بکر تحصلاتی بالاتر از کلاس نهم نداشتند. پدر بکر صاحب یک کسب و کار کوچک بود. بکر در سال ۱۹۳۰ میلادی در پوتسویل، شهری کوچک دارای معادن ذغال سنگ در پنسیلوانیای شرقی، به دنیا آمد. او پس از پایان دوران دبیرستان به دانشگاه پرینستون رفت و کارشناسی خود را در اقتصاد دریافت کرد. اما به گفتهٔ خودش از آنجا که تحصیلات او «با مشکلات مهم اقتصادی سر و کار نداشت» از آن ناخشنود بود. با این وجود تحصیلاتش در زمینهٔ اقتصاد را در دانشگاه شیکاگو ادامه داد و در آنجا تحت تأثیر ایده‌های میلتون فریدمن در زمینهٔ رابطهٔ اقتصاد و کاربرد آن در حل مشکلات واقعی جامعه قرار گرفت. او کارشناسی ارشد خود را در ۱۹۵۳ میلادی و دکتری خود را در ۱۹۵۵ از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد. رسالهٔ دکترای او «اقتصاد تبعیض» به سرپرستی فریدمن، به عنوان مشارکتی بزرگ در علم اقتصاد از طرف کارگروه اقتصاد جایزهٔ نوبل مورد توجه قرار گرفته است.[۳]

بکر در بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۷ در دانشگاه شیکاگو مشغول به تدریس بود و سپس به دانشگاه کلمبیا رفت. ولی در پی شورش‌های دانشجویی ۱۹۶۸، دوباره در سال ۱۹۷۰ به دانشگاه شیکاگو بازگشت. در ۱۹۸۳ منصبی مشترک در بخش جامعه‌شناسی این دانشگاه را پذیرفت. وی از سال ۱۹۸۵ تا کنون نویسندهٔ ثابت ستون اقتصادی بیزنس ویک بوده است.[۴]

بکر در سال ۱۹۹۲ میلادی جایزهٔ نوبل اقتصاد را دریافت کرد.[۵]

بیکر اولین بار در ۱۹۵۴ ازدواج کرد که حاصل آن دو دختر به نامهای کاترین و جودی بود. همسر اول در سال ۱۹۷۰ درگذشت. او در ۱۹۸۰ با گیتی نشاط استاد علوم اسلامی و تاریخ خاور میانه دانشگاه ایلینو در شیکاگو ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو پسر به نامهای مایکل و سیروس است.[۶][۷]

نظریه‌های بکر در مورد خانواده و زندگی مشترک[ویرایش]

بکر در نظریه‌هایش به زندگی مشترک مشابه با نظریه‌های سنتی اقتصادی در مورد بنگاه‌های اقتصادی نگاه می‌کند. مطابق نظریهٔ او افراد به دنبال همسری هستند که بیشتری فایده را برای آن‌ها داشته باشد. هرچه این جستجو طولانی‌تر باشد، نتایج بهتری به دست می‌آورد. بنابراین نظریهٔ او پیش‌بینی می‌کند کسانی که دیرتر ازدواج می‌کنند احتمال طلاق در آن‌ها کمتر خواهد بود؛ نتیجه‌ای از با توجه به داده‌های طلاق در خانواده‌ها پشتیبانی قابل توجهی کسب می‌کند. همچنین در نظریه‌های او همانطور که بنگاه‌های اقتصادی برای بیشینه‌کردن سودشان به تخصص روی می‌آورند، در خانواده نیز مردان معمولاً در تولید بازار و زنان در تولید خانگی تخصص پیدا می‌کنند که منجر می‌شود زنان دستمزد کمتری دریافت دارند و به عقیدهٔ بکر این نتیجهٔ تبعیض نیست، بلکه نتیجهٔ یک تصمیم درون‌خانوادگی در مورد کارهای مختلف انجام‌شده توسط اعضای مختلف خانواده است.[۸]

تصمیم‌گیری خانواده در مورد داشتن بچه را نیز می‌توان با منطق اقتصادی تحلیل کرد. بکر، بر خلاف توماس مالتوس که معتقد بود افراد نمی‌توانند تمایلات تولید مثل خود را کنترل کنند، به مسئلهٔ بچه‌داری به مانند تصمیمات مشتریان در مورد خرید کالاهایی چون سفر و خودرو نگاه می‌کند. بکر می‌گوید تا زمانی که خانواده‌ها به این نتیجه نرسند که لذت ناشی از بچه‌دار شدن و ادامهٔ نسل و داشتن کسی که در زمان پیری از آن‌ها مراقبت کند، می‌تواند جبران هزینه‌های بچه‌داری، همچون تحصیلات، خوراک، پوشاک و زمان صرف‌شده را کند، اقدام به بچه‌دار شدن نخواهند کرد.[۹]

نظریات بکر در مورد تبعیض[ویرایش]

نظریات بکر در مورد تبعیض مورد نقدها و انتقادات زیادی قرار گرفته‌اند.[۱۰]

گزیده‌ای از تألیفات[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]