پول بی‌پشتوانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اسکناسهای خاندان یوآن اولین پولهای بی پشتوانه بودند.

پول بی پشتوانه،[۱][۲][۳][۴] پول حکمی،[۵] پول دستوری[۶] یا پول اعتباری[۷] (به انگلیسی: Fiat Currency) پولیست که ارزشش ناشی از دستور دولتی یا قانون باشد.

در ایالات متحده شوک نیکسون در ۱۹۷۱ بر تبدیل پذیری مستقیم دلار آمریکا به طلا پایان داد. از آن زمان تا به حال همهٔ ارزهای احتیاطی از جمله دلار آمریکا و یورو پول بی پشتوانه‌اند.[۸]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. http://www.donya-e-eqtesad.com/Default_view.asp?%40=156050
  2. «Fiat Money - اسکناس بی‌پشتوانه؛ پول حکمی؛ پول غیرقابل تبدیل؛ پول رواج اجباری». Aftabir.com. ۲۰۱۴-۰۸-۲۷. بازبینی‌شده در ۲۰۱۴-۰۸-۲۷. 
  3. پرکم، فهیمه. «پول چیست». کسب یار. ۲۰۰۸-۱۲-۲۲. بازبینی‌شده در ۲۰۱۴-۰۸-۲۷. 
  4. raznameh.ir. «استاندارد طلا در نظام‌های پولی». رازنامه. بازبینی‌شده در ۲۰۱۴-۰۸-۲۷. 
  5. «پول». Encyclopaedia Islamica Foundation. بنیاد دائره المعارف اسلامی. بازبینی‌شده در ۲۰۱۴-۰۸-۲۷. 
  6. هنری لیو و عزیز کیاوند. «اقتصاد جهانی در فرایند گذار». بورس، ش. ۳۸ (۱۳۸۲): ۵۷–۶۰. بازبینی‌شده در ۲۰۱۴-۰۸-۲۷. 
  7. «روزنامه». روزنامه دنیای اقتصاد. ۲۰۱۴-۰۸-۲۷. بازبینی‌شده در ۲۰۱۴-۰۸-۲۷. 
  8. Scheurer, Vincent. “The Magic Of Money - 01/07/2011”. The Motley Fool UK | Investment Advice | Share Research. 2011-07-01. Retrieved 2014-08-27.