پول بی‌پشتوانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اسکناسهای خاندان یوآن اولین پولهای بی پشتوانه بودند.

پول بی پشتوانه،[۱] پول حکمی[۲] یا پول دستوری،[۳] (به انگلیسی: Fiat Currency) پولیست که ارزشش ناشی از دستور دولتی یا قانون باشد.

در ایالات متحده شوک نیکسون در ۱۹۷۱ بر تبدیل پذیری مستقیم دلار آمریکا به طلا پایان داد. از آن زمان تا به حال همهٔ ارزهای احتیاطی از جمله دلار آمریکا و یورو پول بی پشتوانه‌اند.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]