استیو اسمیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

استیو اسمیل(به انگلیسی: Stephen Smale) (متولد ۱۵ ژوئیه ۱۹۳۰)، یک ریاضیدان آمریکایی اهل فلینت، میشیگان است. او در ۱۹۶۶ برنده مدال فیلدز شد و بیش از ۳ دهه عضو هیات علمی دانشگاه کالیفرنیا، برکلی بود. او در ۱۹۴۸ وارد دانشگاه میشیگان شد. در ابتدا دانشجوی زرنگی بود، و از باب ترال در درس حساب نمره‌ی ای گرفت. در سال دوم نمره‌های متوسط عمدتاً بی و سی و حتی اف در فیزیک هسته‌ای گرفت. با کمی شانس، در دوره تحصیلات تکمیلی دانشگاه میشیگان وارد شد و باز در سالهای اول عملکرد ضعیفی داشت و به عنوان دانشجوی تحصیلات تکمیلی معدل سی داشت. او فقط وقتی رییس دانشکده، هیلده‌برانت تهدید اش کرد که اخراج خواهد شد شروع به سخت کار کردن کرد. او نهایتاً در ۱۹۵۷ تحت هدایت رائول بت دکترا گرفت.

او در سال ۲۰۰۷ برنده جایزه ولف شد. او استاد سیاوش شهشهانی بود.

منابع[ویرایش]