جک کیلبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جک کیلبی

متولد ۸ نوامبر ۱۹۲۳(۱۹۲۳-11-0۸)
جفرسون‌سیتی، آمریکا
مرگ ۲۰ ژوئن ۲۰۰۵ (۸۱ سال)
دالاس، آمریکا
ملیت ایالات متحده آمریکا
زمینه فعالیت فیزیک, مهندسی برق
سازمان تگزاس اینسترومنتز
محل تحصیل

دانشگاه ایلینوی در اوربانا شامپاین

دانشگاه ویسکانسین در میلواکی
جوایز جایزه نوبل فیزیک
مدال افتخار انجمن مهندسان برق و الکترونیک (۱۹۸۶)

جک کیلبی (به انگلیسی: Jack St. Clair Kilby) (زادهٔ ۸ نوامبر ۱۹۲۳، درگذشت ۲۰ ژوئن ۲۰۰۵) فیزیکدان آمریکایی و از برندگان جایزهٔ نوبل در فیزیک بود او این جایزه را در سال ۲۰۰۰ برای نقشی که در ساخت مدارهای مجتمع[۱] در سال ۱۹۵۸ داشت دریافت کرد. او هنگامی که در دانشگاه تگزاس اینسترومنتز کار می‌کرد به همراه رابرت نویس برای اولین دست به ساخت تراشه زد برای همین او و رابرت نویس با هم جایزهٔ نوبل را دریافت کردند. کیلبی برای ساخت مدارهای مجتمع یا ریزتراشه،[۲] ماشین حساب و چاپگر گرمایی در یادها مانده‌است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

جک کیلبی در جفرسون‌سیتی، میسوری به دنیا آمد. او در کانزاس بزرگ شد و به مدرسه رفت و از دبیرستان گریت بند فارغ‌التحصیل شد. امروزه قسمت‌هایی از دبیرستان گریت بند به نام کیلبی نام نهاده شده‌است.

او در سال ۱۹۴۷ مدرک لیسانس خود را در مهندسی برق از دانشگاه ایلینوی در اوربانا شامپاین دریافت کرد جایی که او در آنجا به عنوان عضو افتخاری انجمن آکاکیا (Acacia Fraternity) پذیرفته شد. کیلبی مدرک کارشناسی ارشد خود در مهندسی برق را از دانشگاه ویسکانسین در میلواکی دریافت کرد. چندی بعد در سال ۱۹۵۰ زمانی که کیلبی در آزمایشگاه مرکزی میلواکی (Centralab) مشغول به کار بود نام این دانشگاه به دانشگاه ویسکانسین-میلواکی تغییر یافت.

جایزه‌ها و افتخارات[ویرایش]

انجمن مهندسان برق و الکترونیک (IEEE) فهرستی از دست آوردهای کیلبی ارائه کرده‌است که عبارتند از: برگزیده شدن به عنوان عضو پیوستهٔ آی‌تریپل‌ای در سال ۱۹۶۶، دریافت جایزهٔ IEEE دیوید سرنوف در سال ۱۹۶۶، دریافت کنندهٔ مشترک جایزهٔ IEEE کلدو برونتی در سال ۱۹۷۸، دریافت نشان سدهٔ IEEE در سال ۱۹۸۴ و نشان افتخار IEEE در سال ۱۹۸۶. همچنین او دریافت کنندهٔ مشترک نشان استوارت بالانتین موسسهٔ فرانکلین در سال ۱۹۶۶ نیز است. در سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۹ انجمن مهندسان مکانیک آمریکا (ASME) به او نشان هالی (Holley Medal) را داد. او یکی از اعضای آکادمی ملی مهندسی (NAE) بود که در سال ۱۹۷۵ جایزهٔ Vladimir K. Zworykin آکادمی را از آن خود کرد. در ۱۹۸۹ دریافت کنندهٔ مشترک نخستین جایزهٔ چارلز استارک دراپر آکادمی ملی مهندسی شد. در سال ۱۹۸۰ به افتخار او بنیان جایزهٔ کیبلی تاسیس شد.

همچنین او موفق به دریافت بالاترین نشان افتخار ملی در دانش و مهندسی: نشان ملی افتخار در دانش در سال ۱۹۶۹ و نشان ملی افتخار در فن‌آوری در سال ۱۹۹۰ شد. در سال ۱۹۸۲ بود که کیلبی به تالار مشاهیر مخترعین ملی راهیافت.

در سال ۱۹۹۳ جایزهٔ معتبر کیوتو را از سوی بنگاه ایناموری دریافت کرد. در سال ۱۹۹۹ نیز توانست دو جایزهٔ واشینگتون از سوی جامعهٔ غربی مهندسین و اتا کاپا نو ولادیمیر کاراپتوف را بدست آورد. او جایزهٔ نوبل فیزیک را در سال ۲۰۰۰ بدست آورد.

کیبلی ۹ مدرک دکترای افتخاری از دانشگاه‌های دانشگاه متودیست جنوبی، دانشگاه میامی (فلوریدا)، دانشگاه ایلینوی در اوربانا شامپاین، دانشگاه ویسکانسین-مدیسن، دانشگاه ییل و مؤسسه فناوری روچستر دریافت کرد

منابع[ویرایش]

  1. "The Nobel Prize in Physics ۲۰۰۰". Nobel Foundation. Retrieved 2011-07-14. 
  2. Lécuyer, p. ۱۲۹