نیکلای چائوشسکو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نیکلای چائوشسکو
نیکولای چائوشسکو در سال ۱۹۷۸
رئیس جمهور رومانی
مشغول به کار
دسامبر ۱۹۶۷ – دسامبر ۱۹۸۹
پس از گئورگی گئورگیو-دج
پیش از ایون ایلیسکو
دبیر کل حزب کمونیست رومانی
مشغول به کار
دسامبر ۱۹۶۵ – دسامبر ۱۹۸۹
اطلاعات شخصی
تولد ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۱۸(۱۹۱۸-01-۲۶)
اسکورنیسشتی، اولت
مرگ ۲۵ دسامبر ۱۹۸۹ میلادی (۷۱ سال)
تارگویشت، دامبوویتا
ملیت  رومانی
حزب سیاسی حزب کمونیست رومانی
همسر النا چائوشسکو
فرزندان والنتین , زولا , نیکو
پیشه ، سیاستمدار
دین خداناباور
امضاء

نیکولای چائوشسکو (۲۶ ژانویه ۱۹۱۸ - ۲۵ دسامبر ۱۹۸۹) سیاست‌مدار کمونیست رومانیایی بود. او دبیر کل حزب کمونیست رومانی از سال ۱۹۶۵ تا هنگام مرگ بود و دومین و واپسین رییس دولت و فرمانروای کمونیست رومانی به شمار می‌آمد.

دوران حکومت او در رومانی با سرکوب و روش‌های خشن گره خورده بود و گفته می‌شود رومانی در آن هنگام سرسخت‌ترین حکومت استالینی در بلوک شوروی را دارا بود. این دوران آمیخته با سیاست‌های شخصیت‌پرستانه، ملی‌گرایی، و دشمنی با کشورهای خارجی بود که نه تنها قدرت‌های غربی که شوروی را نیز در بر می‌گرفت. دولت او سرانجام در سال ۱۹۸۹ در پی انقلاب رومانی سقوط کرد و چائوشسکو و همسرش پس از محاکمه‌ای شتاب‌زده و کوتاه، که به گونه مستقیم از تلویزیون نیز پخش می‌شد، به اعدام محکوم شدند و در برابر جوخه آتش قرار گرفتند. کشتن آن‌ها واپسین اعدام در رومانی پیش از ملغی شدن قانون اعدام در ۷ ژانویه ۱۹۹۰ بود.[۱]

زندگی[ویرایش]

نیکولای چائوشسکو (زاده ۲۶ ژانویه ۱۹۱۸ ) سیاست‌مدار کمونیست رومانیایی بود که از ۱۹۶۵ تا روز اعدامش به وسیلهٔ انقلابیون، دبیر کل حزب کمونیست رومانی و در نتیجه بالاترین مقام آن کشور بود. وی سمت ریاست جمهوری داشت و در واقع حاکم مادام العمر رومانی بود. آخرین سفر رسمی خارجی وی به جمهوری اسلامی ایران و دیدارش با هاشمی رفسنجانی بود و وی مدت کوتاهی پس از بازگشت به کشورش، همراه با همسرش دستگیر و اعدام گردید.

پیامدهای اعدام چائوشسکو در ایران[ویرایش]

در پی اعدام چائوشسکو در روز کریسمس سال ۱۹۸۹ و تنها چند روز پس از بازگشت از سفرش به ایران و دیدار با مقامات بلندپایه وقت، پس لرزه‌های این اتفاق در ایران جنجال آفرین شدند. در ۵ دی ماه ۱۳۶۸ خورشیدی، ۸۴ تن از نمایندگان مجلس سوم شورای اسلامی با پرسش از علی اکبر ولایتی، وزیر امور خارجه وقت، خواهان پاسخگویی او در قبال دعوت از دیکتاتور مخلوع رومانی شدند. این نمایندگان بیشتر از نیروهای موسوم به چپ بودند و درخواستشان در آن هنگام باعث واکنش‌ها و مخالفت‌هایی شد.[۲] با این حال نطق‌های جنجالی نمایندگان مخالف، از جمله صادق خلخالی، باعث شد که وزیر امور خارجه برای پاسخگویی در مجلس حضور یابد.[۳]

در پی اعتراضات بی‌سابقه نسبت به دستگاه سیاست خارجی، محمد جمشیدی گوهری سفیر وقت ایران در رومانی برکنار شد. در حکم برکناری صادر شده از سوی وزارت امور خارجه آمده بود:

چون سفیر جمهوری اسلامی ایران در رومانی گزارش جامعی درباره اوضاع داخلی رومانی در آستانه سفر چائوشسکو به تهران نداشته است، از کار برکنار و وی برای توضیح به تهران فراخوانده می‌شود.[۳]

پانویس[ویرایش]

  1. Stanislaw Frankowski (۱۹۹۶). Capital Punishment: Global Issues and Prospects. Waterside Press. شابک ‎۱-۸۷۲۸۷-۰۳۲-۵. 
  2. «گفتند سوال از ولایتی تضعیف هاشمی است». تاریخ ایرانی. بازبینی‌شده در ۲۹ دسامبر۲۰۱۱. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «زلزله در رومانی، پس لرزه در ایران». تاریخ ایرانی. بازبینی‌شده در ۲۹ دسامبر۲۰۱۱. 

منابع[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]