ضد نور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک تصویر ضدنور از بازی والیبال
عکس ضد نور از برج میلاد در هنگام ظهر
یک تصویر ضد نور

ضد نور یا سیلوئت (به فرانسوی: Silhouette) تکنیکی در عکاسی است که در آن، منبع نور در پشت سوژه قرار دارد و در قوی‌ترین حالت به دلیل تندی نور، سایه‌ای از سوژه بر روی عکس ایجاد می‌شود. زیباترین حالت زمانی پیش می‌آید که خورشید در حال طلوع یا غروب است و پس‌زمینه به رنگ نارنجی یا زرد مشخص می‌شود. [۱]

در گرافیک نیز به تصاویر مسطح اجسام که از هیچ بافت و خطی تشکیل نشده‌است و شی را فقط بوسیله خطوط محیطی آن می‌توان تشخیص داد ضد نور یا نیمرخ می‌گویند.

عکاسی ضد نور یکی از روش‌های انتقال اندوه، احساس و حالت‌های عاطفی به بیننده‌است. ممکن است بیننده با دیدن این نوع عکس‌ها به درک درست و واضحی از سوژه نرسد، اما بخش تیره و سیاه تصویر باعث شکل گیری قدرت تخیل بیننده می‌شود.

مهم ترین نکته در عکاسی ضد نور قرار دادن سوژه در مقابل یک منبع نور عظیم و تنظیم میزان نوردهی دوربین بر اساس روشن ترین بخش تصویر (پس زمینه) است. میزان نوردهی دوربین باید بر اساس روشن ترین بخش پس زمینه و نه سوژه تنظیم شده باشد. با رعایت این اصل اولیه، سوژهٔ موردنظر به دلیل نبود نور کافی حتی اگر به طور کامل سیاه نشود بسیار تیره یا به اصطلاح آندر اکسپوزد (under exposed) –حداقل نوردهی- خواهد شد. [۲]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. رحیم دانایی. آموزش نوین عکاسی. ارسباران. ۲۱۶. 
  2. «عکاسی ضد نور (سیلوئت)». نورنگار. بازبینی‌شده در ۱۷ بهمن ۱۳۹۰.