ستوان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
درجه‌های ارتش ایران
نیروها
زمینی و هوایی دریایی
ارتشبد دریابد
سپهبد دریاسالار
سرلشکر دریابان
سرتیپ دریادار
سرتیپ دوم دریادار دوم
سرهنگ ناخدا یکم
سرهنگ دوم ناخدا دوم
سرگرد ناخدا سوم
سروان ناوسروان
ستوان ۳، ۲ و ۱ ناوبان ۳، ۲ و ۱
استوار ۲ و ۱ ناواستوار ۲ و ۱
گروهبان ۳، ۲ و ۱ مهناوی ۳، ۲ و ۱
سرجوخه سرناوی
سرباز ۲ و ۱ ناوی ۲ و ۱
سرباز ناوی

سُتوان یکی از درجه‌های نظامی ایران است و پایین‌تر از درجه سروان و بالاتر از درجه استوار جامی‌گیرد. در دوره پهلوی اول این درجه را «نایب» می‌نامیدند.[۱] در ارتش به کسی ستوان گفته می‌شود که فرمانده یک دسته باشد، دسته از یگان‌های ارتشی است که معمولاً از ۳۰ تا ۴۰ نفر تشکیل شده است. ستوان نخستین درجه از درجه‌های افسری است.

درجه ستوان سه مرحله دارد:

  • ستوان یکم
  • ستوان دوم
  • ستوان سوم

واژه ستوان یا استوان در فارسی به معنی محکم و قابل اعتماد و موثق است. این واژه در پارسی‌میانه «اُستیگان» بوده است.

منابع[ویرایش]

  • واژه‌های نو فرهنگستان ایران تا پایان سال ۱۳۱۸، تهران، نشر ابن سینا ۱۳۱۹.

جستارهای وابسته[ویرایش]

درجه‌های نظامی ایران