درجههای ارتش ایران
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییر مسیر از درجههای نظامی ایران)
فهرست مندرجات |
[ویرایش] ترتیب و تطبیق درجات میان نیروها
جدول تطبیقی زیر بر پایه دادههای سال ۱۳۶۶ خورشیدی تنظیم شدهاست:[۱]
| در نیروی زمینی و هوایی | در نیروی دریایی |
| سرباز ۳، ۲ و ۱ | ناوی ۳، ۲ و ۱ |
| سرجوخه | سرناوی |
| گروهبان ۳، ۲ و ۱ | مهناوی ۳، ۲ و ۱ |
| استوار ۲، ۱ | ناواستوار ۲، ۱ |
| ستوان ۳، ۲ و ۱ | ناوبان ۳، ۲ و ۱ |
| سروان | ناوسروان |
| سرگرد | ناخدا سوم |
| سرهنگ دوم | ناخدا دوم |
| سرهنگ | ناخدا یکم |
| سرتیپ | دریادار |
| سرلشگر | دریابان |
| سپهبد | دریاسالار |
| ارتشبد |
تا پیش از انقلاب اسلامی ایران، درجه ارتشبدی، معادل دریابد در نیروی دریایی بودهاست.[۲] ترتیب درجات ژاندارمری کل کشور مانند درجات نیروی زمینی است به استثناء سرباز و سرباز یکم که در ژاندارمری، ژاندارم یکم نامیده میشود.[۳]
برای General در فارسی القابی چون تیمسار، امیر، سردار و ژنرال کاربرد دارند.
[ویرایش] حداقل مدت توقف در درجات
بنا بر بند ب - ماده ۳۲ قانون استخدام نیروهای مسلح مصوبه ۲۹ آبان ۱۳۵۸ حداقل مدت توقف در درجات سربازی تا ستوانیار یکمی به شرح زیر بود[۴]:
- از سربازی به سرباز یکمی ۶ ماه
- از سربازی یکمی به سرجوخگی ۶ ماه
- از سرجوخگی به گروهبان سومی ۱ سال
- از گروهبان سومی به گروهباندومی ۳ سال
- از گروهبان دومی به گروهبان یکمی ۳ سال
- از گروهبان یکمی به استوار دومی ۴ سال
- از استوار دومی به استوار یکمی ۴ سال
- از استوار یکمی به ستوانیار سومی ۴ سال
- از ستوانیار سومی به ستوانیار دومی ۴ سال
- از ستوانیار دومی به ستوانیار یکمی ۴ سال
- تبصره - حداقل توقف در درجات از سرجوخگی تا گروهبان دومی (داخل در ژاندارمری در صورتی که آموزشگاه دیده نباشند یک برابر و نیم مدتهای مذکور در این ماده بود.
[ویرایش] جستار وابسته
[ویرایش] منابع
- دادگستری جمهوری اسلامی ایران، مجموعه قوانین سال ۱۳۵۸، تصویبنامهها، ص۲۷۹.
- ویکیپدیای انگلیسی، نسخه ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۶.
- فرهنگ همراه پیشرو آریانپور، انگلیسی-فارسی.
- ↑ دادگستری جمهوری اسلامی ایران، مجموعه قوانین سال ۱۳۵۸، تصویبنامهها، ص۲۷۹.
- ↑ قانون استخدام نیروهای مسلح ارتش شاهنشاهی مصوب ۳۰/۴/۱۳۳۶
- ↑ همان.
- ↑ سامانه قوانین و مقررات: حافظه قوانین، بازدید: مارس ۲۰۰۹.
