سرلشکر

درجه‌های ارتش ایران
نیروها
زمینی و هوایی	دریایی
ارتشبد	دریابد
سپهبد	دریاسالار
سرلشکر	دریابان
سرتیپ	دریادار
سرتیپ دوم	دریادار دوم
سرهنگ	ناخدا یکم
سرهنگ دوم	ناخدا دوم
سرگرد	ناخدا سوم
سروان	ناوسروان
ستوان ۳، ۲ و ۱	ناوبان ۳، ۲ و ۱
استوار ۲ و ۱	ناواستوار ۲ و ۱
گروهبان ۳، ۲ و ۱	مهناوی ۳، ۲ و ۱
سرجوخه	سرناوی
سرباز ۲ و ۱	ناوی ۲ و ۱
سرباز	ناوی

درجهٔ نظامی بالاتر از سرتیپ و پایین‌تر از سپهبد می‌باشد. معادل آن در نیروی هوایی به همین نام و در نیروی دریایی ایران دریابان است. نشان آن شامل نشان تیمساری (که در هر ارتشی متفاوت است) به علاوهٔ دو ستاره می‌باشد. این درجه بالاترین درجه‌ای است که در حال حاضر در ایران به یک نظامی اهدا می‌شود. بلندپایه‌ترین فرماندهان نظامی ایران در حال حاضر، همگی سرلشکر هستند (سرلشکر فیروزآبادی فرمانده ستاد کل نیروهای مسلح، سرلشکر صالحی فرمانده کل ارتش و سرلشکر جعفری فرمانده سپاه هستند). فرمانده نیروی انتظامی ایران معمولاً یک سرتیپ می‌باشد.

تاریخچه [ویرایش]

این درجه در آغاز «امیرتومان» نام داشت. در ۱۴ دی ۱۳۰۰ ه‍.خ. به «امیرلشکر» تغییر نام داد.^[۱] در ۱۳۱۳ به «سرلشکر» تبدیل شد.^[۲] در ۳ خرداد ۱۳۱۴ یعنی ۹ روز پیش از اولین جلسهٔ رسمی فرهنگستان ایران واژهٔ «لشکربد» برای این درجه از سوی وزارت معارف بخشنامه گردید.^[۳] ولی این واژه در قانون ترفیعات ارتش شاهنشاهی ایران گنجانده نشد و همان واژهٔ سرلشکر به کار گرفته شد.^[۴]