آریوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آریوس، کشیشی از اسکندریه)

آریوس (۲۵۰/۲۵۶ – ۳۳۶ ب. م در اسکندریه) از پداران اولیه کلیسا بود. وی بر این نظر بود که عیسی مسیح دارای مقام الوهیت نبوده و در مقامی پایین تر از خداوند قرار دارد.(به عبارت دیگر پسر و پدر در الوهیت با یکدیگر مشترک نیستند و پسر دون پدر است که این دیدگاه به آریانیسم مشهور است). او عیسی مسیح را خلق اول خداوند می‌دانست و معتقد بود همان فاصله‌ای که بین خدا و انسان است بین خدا و عیسی مسیح نیز هست. این اعتقاد نزدیک به اعتقاد مسلمانان است که محمد را اولین مخلوق خدا می‌دانند.[نیازمند منبع] به هر صورت در آن زمان و پس از آن او طرفداران زیادی را بدست آورد. دیدگاه آریوس در شورای نیقیه با آنکه طرفدارانی داشت،(حدود ۲۲ نفر) رای نیاورد و به عنوان یک عقیده کفرآمیز شناخته شد، که منجر به تهیه اعتقادنامه نیقیه گردید. آریوس در سال ۳۳۶ میلادی به طرز عجیبی درگذشت به گونه‌ای که ناگهانی کبد، طحال و بخشی از روده خود را بالا آورد. بسیاری از پدران کلیسا مرگ او را معجزه‌ای به دلیل اعتقادات الحادی او خواندند. برخی مطالعات محققین، مرگ او را ناشی از مسمومیت وی توسط مخالفینش می‌دانند.

اعتقادات آریوس در مورد کلمه[ویرایش]

آریوس در مورد عیسی مسیح، کلمه و لوگوس(مراجعه کنید به فصل اول انجیل یوحنا) چنین اعتقادی داشت:

  1. کلمه و پدر دارای ماهیت واحد نیستند.
  2. کلمه موجودی مخلوق است.
  3. تمام عالم از طریق او خلق شده‌است و لذا پیش از عالم و زمان او بوده‌است.
  4. آغازی بوده است(آریوس از کلمه زمان استفاده نکرده‌است) که کلمه وجود نداشت. پیش از آنکه از پدر منشعب گردد.

منابع[ویرایش]

  • تاریخ کلیسای قدیم، در امپراطوری روم و ایران، تالیف و. م. میلر، ترجمه علی نخستین، انتشارات اساطیر
  • ویکی‌پدیای انگلیسی