آریوس
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
آريوس ( ۲۵۰/۲۵۶ – ۳۳۶ ب.م در اسكندريه) از پداران كليسا بود. وی بر اين نظر بود كه عيسي مسيح دارای مقام الوهیت نبوده و در مقامي پايين تر از خداوند قرار دارد.( به عبارت ديگر پسر و پدر در الوهيت با يكديگر مشترك نيستند و پسر دون پدر است كه اين ديدگاه به آريانيسم مشهور است ). او عیسی مسیح را خلق اول خداوند میدانست و معتقد بود همان فاصلهای که بین خدا و انسان است بین خدا و عیسی مسیح نیز هست.این اعتقاد نزدیک به اعتقاد مسلمانان است که محمد را اولین مخلوق خدا میدانند. به هر صورت در آن زمان و پس از آن او طرفداران زيادي را بدست آورد. ديدگاه آريوس در شورای نیقیه با آنکه طرفدارانی داشت،(حدود ۲۲ نفر) رای نیاورد و به عنوان يك عقيده كفر آميز شناخته شد، كه منجر به تهيه اعتقادنامه نیقیه گرديد. آریوس به طرز عجیبی از دنیا رفت. بسیاری از پدران کلیسا مرگ او را معجزهای به دلیل اعتقادات الحادی او خواندند. برخی مطالعات محققین، مرگ او را ناشی از مسمومیت وی توسط مخالفینش میدانند.
[ویرایش] اعتقادات آریوس در مورد کلمه
آریوس در مورد عیسی مسیح، کلمه و لوگوس(مراجعه کنید به فصل اول انجیل یوحنا) چنین اعتقادی داشت:
- کلمه و پدر دارای ماهیت واحد نیستند.
- کلمه موجودی مخلوق است.
- تمام عالم از طریق او خلق شده است و لذا پیش از عالم و زمان او بوده است.
- آغازی بوده است(آریوس از کلمه زمان استفاده نکرده است) که کلمه وجود نداشت. پیش از آنکه از پدر منشعب گردد.
[ویرایش] منبع
- تاریخ کلیسای قدیم، در امپراطوری روم و ایران، تالیف و.م.میلر، ترجمه علی نخستین، انتشارات اساطیر
- ویکی انگلیسی
