یائویی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نمونه‌ای از هنر شونن آی

یائویی (به ژاپنی: やおい) اصطلاحی ژاپنی است و به زیرسبکی از هنر مانگا اشاره دارد که به ارتباط عاشقانه و روابط جنسی همجنس‌گرایانه میان مردان جوان می‌پردازد. یائویی در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی در ژاپن پدیدار شد و تا پیش از سدهٔ ۲۱ میلادی به کشورهای غربی مانند آمریکا نیز راه یافت. خالقان و مخاطبان اینگونه آثار معمولاً خود مؤنث هستند.[۱]

آثار در سبک یائویی امروزه به صورت انیمه، کتاب، مجله و بازی ویدئویی در ژاپن و کشورهای غربی و آمریکای شمالی منتشر می‌شوند که در ژاپن فروش بالایی دارند.

به طرفداران انیمه و مانگا های ژانر یائویی فوجوشی(دختران) و فودانشی(پسران) می گویند.

همچنین انیمه های یائویی بیشتر از انیمه های ژانر های « یوری » و « هنتای » طرفدار دارند.

برای طرفداران ژانر یائویی انیمه های مانند ( super lovers ) را پیشنهاد می کنم.

تعریف و تاریخچه[ویرایش]

یائویی زیرسبکی از مانگا است و اصطلاح آن از سرواژگان عبارت ژاپنی «یاماناشی، اُچی‌ناشی، ایمی‌ناشی»[یادداشت ۱] گرفته شده است که می‌توان آن را «بدون اوج، بدون وضوح، بدون معنا» ترجمه کرد.[۲] یائویی در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی در مجله‌های کامیک دخترانهٔ ژاپنی تکامل یافت. کارهای این سبک معمولاً توسط زنان خلق می‌شوند و خوانندگان و مخاطبان اصلی آن‌ها دختران نوجوان و زنان هستند.[۲] هرچند که مردان همجنس‌گرا و دگرجنس‌گرا نیز در میان مخاطبان آن وجود دارند.[۳]

یائویی به روابط همجنس‌گرایانهٔ میان قهرمانان مردِ جوانِ دگرجنس‌گرا یا همجنس‌گرا می‌پردازد و از جنبهٔ عاشقانهٔ رابطه تا یک رابطهٔ جنسی کامل را در بر می‌گیرد.[۴][۳]

نگاره‌ای از هنر یائویی که دو پسر جوان را در حال آمیزش مقعدی نشان می‌دهد

جستارهای وابسته[ویرایش]

یادداشت[ویرایش]

  1. "yama-nashi, ochi-nashi, imi-nashi"

پانویس[ویرایش]

  1. Vanessa E. Jones, Globe Staff. "HE LOVES HIM, SHE LOVES THEM JAPANESE COMICS ABOUT GAY MEN ARE INCREASINGLY POPULAR AMONG WOMEN." The Boston Globe (Boston, MA). 2005. HighBeam Research. (March 4, 2016). https://www.highbeam.com/doc/1P2-7902552.html24778413.html[پیوند مرده] – via Highbeam (نیازمند آبونمان) «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۵ مه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۴ مارس ۲۰۱۶.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Thompson, David. "Hello boys." New Statesman (1996). 2003. HighBeam Research. (March 3, 2016). https://www.highbeam.com/doc/1P3-405876671.html%7B%7BSubscription%7Cvia=Highbeam}} بایگانی‌شده در ۵ مه ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Solomon, Charles. "Anime, Mon Amour: Forget Pokemon-Japanese Animation Explodes with Gay, Lesbian, and Trans Themes." The Advocate (The national gay & lesbian newsmagazine). 2003. HighBeam Research. (March 4, 2016). https://www.highbeam.com/doc/1G1-110809191.html بایگانی‌شده در ۳ مه ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine 24778413.html  – via Highbeam (نیازمند آبونمان)
  4. "Yaoi, or the art of male transgression." The Irish Times. 2005. HighBeam Research. (March 4, 2016). https://www.highbeam.com/doc/1P2-24778413.html%7B%7BSubscription%7Cvia=Highbeam}} بایگانی‌شده در ۵ مه ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]