جاویژه بازار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

بازار جاویژه (به انگلیسی: Niche market) بخش حاشیه‌ای کوچکی از بازار است که بر روی یک نیاز ویژه یا یک کالای ویژه متمرکز شده‌است.[۱] این گونه از مدیریت بازاریابی، بازار هدف خود را بر پایه نیاز بسیار ویژه، دامنه قیمتی، کیفیت کالا و ویژگی‌های جمعیت‌شناختی تعریف کرده‌ است. شبکه‌های ورزشی مانند ای‌اس‌پی‌ان از نمونه‌های بازاریابی جاویژه هستند.

هدف از بازاریابی جاویژه تمرکز بر تأمین یک کالا یا خدمت برای بخش کوچکی از بازار است که کالاها یا خدمات موجود نتوانسته‌اند نیازش را به خوبی برآورده سازند. درست است که کسب‌وکارها غالبا برای پر کردن بخش‌های تهی و نیازهای برآورده نشدهٔ بازار آغاز به کار می‌کنند، اما اصطلاح بازاریابی جاویژه معمولاً برای اشاره به کسب وکارهای کوچک و متوسطی به کار می‌رود که کالا یا خدمت ویژه‌ای را برای بخش محدودی از بازار عرضه می‌کنند.[۱] این بخش‌های بازار معمولاً گوشه‌های دنج بازار هستند که یا از دید رقبا پنهان مانده‌اند یا آن چنان کوچک هستند که وارد شدن به آنها برای رقبا بهرهٔ اقتصادی چندانی ندارد.

مثالی ساده از بازاریابی جاویژه (نیچ مارکتینگ):[ویرایش]

برای ملموس شدن بحث فرض کنید می‌خواهیم یکی از مشاغل ویژۀ دیجیتال مارکتینگ، مثلا سئو، را تقسیم‌بندی کنیم.

سئو ۶ بخش دارد : سئو داخلی، سئو خارجی، سئو تکنیکال، سئو مقالات، سئو تصاویر، سئو ویدئو.

هر کدام از ۶ بخش فوق می‌تواند یک بازار جاویژه (نیچ) برای سئو باشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «بازاريابى جاويژه؛ گام نخست در كاميابى كسب و كار». ماهنامه تدبیر. ۱۳ آبان ۱۳۸۶. بایگانی‌شده از اصلی در ۱ ژوئن ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۴ خرداد ۱۲۹۳. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک)