گاه‌شماری بابلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

گاه‌شماری بابلی، تقویمی خورشیدی-مهی بوده‌است. بنابراین آغاز سال آن‌ها با فصول سال هماهنگی نداشت و هرگاه تقویم، بیش از حد از سال خورشیدی عقب می‌افتاد، منجمان سلطنتی، ماه سیزدهم را به سال می‌افزودند. پس از قرن‌ها مشاهده و رصد ستارگان آسمان، به اختلاف میان سال خورشیدی و سال قمری پی بردند و سال‌های کبیسه منظم برقرار کردند.

محاسبات آن‌ها در تنظیم سال‌های کبیسه، بعدها پایهٔ تقویم در سرزمین‌های سوریه، بین‌النهرین، ایران دورهٔ اشکانی، چین و نیز سرزمین‌های یهودی‌نشین شد.

فصلها و ماهها در گاه‌شماری بابلی[ویرایش]

سال تقویم بابلی با بهار آغاز می‌شود و به سه فصل یا (Reš) شامل فصل آغازین، فصل میانی و فصل پایانی و 12 ماه یا (Araḫ) و یک ماه کبیسه تقسیم می‌شود . از آنجا که ماه سیزدهم به آشور،خدای اصلی آشوریان ، اختصاص یافته می توان نتیجه گرفت که این تقویم ابتدا در زمان بابلیان ایجاد شده و سپس توسط آشوریان مورد استفاده قرار گرفته است. همچنین نام ماهها در این تقویم از زمان تبعید یهودیان به بابل وارد تقویم عبری شده است. نام برخی از ماهها همچون ایار، تموز، آو، ایلول، تشرین و آذار در تقویم آشوریان یا تقویم سریانی نیز که در عراق و شام مورد استفاده است، از تقویم بابلی اقتباس شده است.

گاه‌شماری بابلی
فصل نام ماه خدای مورد ستایش برج فلکی معادل در گاه‌شماری عبری معادل در گاه‌شماری ایرانی
فصل آغازین Reš Šatti 1 Araḫ Nisānu بعل و آنو حمل نیسان فروردین
2 Araḫ Āru ائا ثور ایار اردیبهشت
3 Araḫ Simanu سین جوزا سیوان خرداد
4 Araḫ Dumuzu تموز سرطان تموز تیر
فصل میانی Mišil Šatti 5 Araḫ Abu اسد آو مرداد
6 Araḫ Ulūlu ایشتار سنبله ایلول شهریور
7 Araḫ Tišritum شمش میزان تیشری مهر
8 Araḫ Samna مردوخ عقرب حشوان آبان
فصل پایانی Kīt Šatti 9 Araḫ Kislimu نرگال قوس کیسلو آذر
10 Araḫ Ṭebētum پاپسوکال جدی طوت دی
11 Araḫ Šabaṭu دلو شواط بهمن
12 Araḫ Addaru ~ Araḫ Adār ارا حوت آذار اسفند
ماه کبیسه 13 Araḫ Makaruša Addari ~ Araḫ Ve-Adār آشور

منابع[ویرایش]