گاه‌شماری کره‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تقویم کره‌ای تقویمی قمری-خورشیدی است که از تقویم چینی اقتباس شده است [۱] و در کشور کره استفاده می‌شود. این تقویم امروزه در کره به «تقویم قمری» معروف است. شمارش سال‌های این تقویم از ۲۳۳۳ قبل از میلاد شروع می‌شود که تاریخ تاسیس کره توسط دانگون است.

در این تقویم، مانند تقویم مغولی هرسال به نام یکی از حیوانات دوازده‌گانه نامگذاری می‌شود.

گاهشماری گرگوری در کره از سال ۱۸۹۶ به بعد، جایگزین این تقویم شد[۱]. اما گاهشماری قمری در شرایطی مانند تاریخ تولد و فوت و مراسم باستانی و محلی استفاده می‌شود [۲] . اغلب در کره مناسبات مربوط به هر دو تقویم جشن گرفته می شوند. مانند یکم ژانویه (اولین روز از سال نو میلادی) و ۲۵ دسامبر (روز کریسمس) به عنوان جشن‌های تقویم میلادی و اول ماه یکم (روز سئولال - جشن سال نو) و روز ۱۵ از ماه هشتم (روز چوسِئوک - سپاسگزاری از طبیعت) در تقویم قمری[۳].

جشن‌های مرسوم[ویرایش]

بر اساس تقویم قمری، جشن‌های سئولال (سال نو قمری)، چوسِئوک (شکرگذاری از طبیعت) و روز تولد بودا از بزرگترین جشن‌های مردم کره به شمار می‌روند.

جشن مناسبت تاریخ
سئولال اولین روز سال نو قمری روز یکم از اولین ماه
دائه‌بورِئوم اولین کامل شدن ماه روز پانزدهم از اولین ماه
مِئوسِئومنال جشن پیشخدمت‌ها روز اول از دومین ماه
سامجین‌نال بازگشت پرستوهای مهاجر روز سوم از سومین ماه
هانسیک شروع فصل زراعت صدو پنجمین روز بعد از انقلاب زمستانی
چوپایل تولد بودا روز هشتم از چهارمین ماه
دانو جشن بهاره روز پنجم از ماه پنجم
یودو احترام به آب روز پانزدهم از ماه ششم
چیلسِئوک روز دیدار دو شخصیت در داستان‌های محلی روز هفتم از ماه هفتم
بائِکجونگ پرستش بودا روز پانزدهم از ماه هفتم
چوسِئوک جشن برداشت محصول روز پانزدهم از ماه هشتم
جانگ یانگ جئول رهسپاری گنجشک‌های مهاجر روز نهم از ماه نهم
دونگ جی انقلاب زمستانی تقریباً برابر با اول دی ماه
سئوت‌دال جئومئوم آستانهٔ سال نو آخرین روز از ماه دوازدهم

پانویس[ویرایش]