گاه‌شماری خراجی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

گاه‌شماری خراجی مبدأ آن سال ۶۱۱ میلادی (یازده سال قبل از هجرت)، بیست و یکمین سال سلطنت خسرو پرویز دوم است. سرآغاز آن اعتدال بهاری و ماه‌های آن همان ماه‌های گاهشماری زرتشتی بوده و از این جهات شبیه گاهشماری یزدگردی بوده‌است.[۱] گاهشماری خراجی از همان کبیسه گیری مزدیسنایی (بهزیکی) طول سال ۳۶۵ روز با کبیسه گیری یک ماه سی روزه در هر ۱۲۰ سال اعمال می‌شد (طول سال متوسط ۳۶۵٫۲۵) اما از سال ۲۸۲ قمری به بعد، تا پیش از آنکه تحت الشعاع گاهشماری جلالی قرار گیرد، از کبیسه گیری یولیانی یک روز در هر چهار سال استفاده شد.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. گاه‌شماری ایرانی، موسی اکرمی، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، چاپ اول (۱۳۸۰)، ص ۴۷-۴۸.
  2. گاه‌شماری ایرانی، موسی اکرمی، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، چاپ اول (۱۳۸۰)، ص ۴۱.

پیوند به بیرون[ویرایش]

  • «گاه‌شماری خراجی». پایگاه اطلاع رسانی مرکز تقویم مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران. بازبینی‌شده در اسفند ۱۳۹۰.