آشور (ایزد)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پیکره «کماندار پَرپوش» نو-آشوری، نماد خدا آشور. دست راست آشور همانند فروهر بالا آمده و با دست چپ نیز به جای حلقه یک کمان را نگاه داشته است.(نقش برجسته مربوط به سده ۸ یا ۹ پیش از میلاد)

آشور یا آسور یا آش-شور نام یک ایزد سامی شرقی است که خدای اصلی در دین میان‌دورود به شمار می آید. آشور بیشتر در نیمه شمالی میان‌دورود، مناطقی از شمال شرق سوریه کنونی و جنوب شرق آسیای صغیر پرستیده می شد که این مناطق جایگاه سرزمین کهن آشور محسوب می شوند. آشور در شهر باستانی آشور پرستیده می شد که در نیمه هزاره سوم پیش از زایش مسیح، پایتخت پادشاهی باستانی آشور بود. [۱] درآن هنگام خدا آشور دارای تبار خانوادگی نبود، اما هنگامی که کیش پرستش وی تحت تأثیر باورهای جنوب میان‌دورود قرار گرفت، به عنوان معادل آشوری انلیل، خدای اصلی نیپور مورد پرستش قرار گرفت که مهم ترین ایزد در میان خدایان جنوب بود. البته اهمیت انلیل تا زمانی ادامه یافت که حمورابی پادشاهی اش را در نیمه سده ۱۸ پیش از میلاد مسیح در بابل بنیانگذاری کرد و مردوخ جای انلیل را به عنوان خدای اصلی در میان خدایان جنوب میان‌دورود گرفت. در شمال میان‌دورود، آشور به جای انلیل، در جایگاه همسری نینلیل(با نام ایزدبانوی آشوری مولیسو) قرار گرفت و پسران انلیل، نین اورتا و زابابا نیز پسران او شدند. این فرآیند از حوالی سده ۱۴ پیش از زایش مسیح آغاز شد و تا سده ۷ پیش از مسیح ادامه داشت. [۲]


منابع[ویرایش]