کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک

کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک
دیگر نام‌ها	Asymmetric septal hypertrophy; idiopathic hypertrophic subaortic stenosis; hypertrophic obstructive cardiomyopathy (HOCM)
تخصص	پزشکی قلب، بیماری ماهیچه قلب
نشانه‌ها	احساس خستگی، ورم، تنگی نفس، درد قفسه‌سینه، غش کردن
عوارض	نارسایی قلب، آریتمی قلب، ایست قلبی
علت	ژنتیک، بیماری فابری، آتاکسی فردریش، بعضی از داروها
روش تشخیص	نوار قلب، پژواک‌نگاری قلب، تست استرس، تست ژنتیک
تشخیص افتراقی	بیماری هایپرتنسیو قلب، تنگی دریچه آئورت، قلب ورزشکار
درمان	درمان دارویی، implantable cardiac defibrillator، جراحی
دارو	مسدودکننده گیرنده آدرنرژیک بتا، ادرارآور، دیزوپرامید
پیش‌آگهی	ریسک مرگ سالانه کمتر از ۱٪ (با درمان)
فراوانی	۱ در ۵۰۰ انسان

کاردیومیوپاتی هایپرتروفیک (به انگلیسی: Hypertrophic cardiomyopathy) یا به اختصار HCM، وضعیتی است که در آن بخشی از قلب بدون دلیل مشخص بیش‌پرورده (دچار هیپرتروفی) و بنابر این ضخیم می‌شود. بیماری ماهیچه قلب (کاردیومیوپاتی) در نوع بیش‌پرورده (هیپرتروفیک)، کشنده‌ترین نوع از بیماری‌های ماهیچه‌ای قلب است. فرهنگستان زبان فارسی معادل بیش‌پَروردگی ماهیچه قلب ‎ را برای این اصطلاح علمی پزشکی انتخاب کرده است.

در این حالت، تیغه میان‌بطنی به طرف چپ بیش‌پرورده شده و راه خروجی آئورت را مسدود می‌کند. این امر باعث کاهش توانایی قلب به پمپاژ خون به‌طور مؤثر می‌شود. علایم آن از بدون علامت تا احساس خستگی، ورم پا، تنگی نفس و نیز درد قفسه‌سینه یا غش کردن متغیر است.

عوارض شامل نارسایی قلب، آریتمی قلب (کژآهنگی) و ایست قلبی است. تدابیر درمانی شامل تعیین و درمان علل زمینه‌ای و استراحت، رژیم غذایی کم‌سدیم و کنترل ضربان نامنظم می‌باشد. فرد مبتلا به بیش‌پروردگی ماهیچه قلب باید از بی‌آب ماندن بدن جلوگیری کند و ممکن است به بتا بلاکرها برای حفظ برون‌ده قلبی و به حداقل رساندن خطر انسداد مجاری خروجی بطن چپ نیاز داشته باشد.