کاردیومگالی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کاردیومگالی

Cardiomegaly on chest X-ray and a pacemaker
آی‌سی‌دی-۱۰ I51.7
آی‌سی‌دی-۹ 429.3
دادگان بیماری‌ها 30769
سمپ D006332

کاردیومگالی (Cardiomegaly) به معنای بزرگ‌شدن قلب است. شایع‌ترین دلیل کاردیومگالی، نارسایی قلب است. نقایص دیواره بین‌بطنی و نارسایی دریچه آئورت نیز می‌تواند موجب کاردیومگالی شود. درواقع کاردیومگالی بیش از آنکه نام یک بیماری خاص باشد، به‌عنوان علامت بیماری‌های مختلف شناخته‌می‌شود. بیشتر بیماران در گروه سنی ۵۰ تا۸۰ سال قراردارند.

علائم[ویرایش]

شایع‌ترین شکایت بالینی، درد سینه است. درد سینهٔ تیپیک شایع‌تر از آتیپیک است و در درجه‌ی بعد تنگی نفس و تپش قلب شایع است. ۷۰٪ بیماران هیپرتروفی بطنی دارند. در کاردیومیوپاتی، هموکروماتوز، آنمی، چاقی، شاگاس، تالاسمی ماژور، دیفتری، پرکاری تیروئید، آمیلوئیدوز، کم خونی سلول داسی شکل، بیماری کاوازاکی، سندرم ترنر، پریکاردیال افیوژن و ... نیز کاردیومگالی دیده‌می‌شود.

تشخیص[ویرایش]

در پرتونگاری قفسه سینه، قلب بزرگ‌شده را می‌بینیم که بیش‌از پنجاه‌درصد عرض قفسه سینه را پوشانده‌است. در الکتروکاردیوگرافی معمولاً انحراف محور قلب به چپ وجوددارد. اغلب بیماران اتساع بطنی یا هیپرتروفی بطنی یا هر دو را دارند.

درمان، براساس بیماری زمینه‌است.

منابع[ویرایش]

  • سیسیل مبانی طب داخلی. تهران ۲۰۰۴
  • ویکی‌پدیای انگلیسی