آسیستول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Asystole
بخشی از نوار قلب که پس از دو تپش‌ نرمال٬ یک تپش دهلیزی و سپس درادامه آسیستول وجود دارد.
آی‌سی‌دی-۱۰ I46.0
آی‌سی‌دی-۹ 427.5

آسیستول (به انگلیسی: Asystole) یا بدون سیستول در پزشکی، یکی از وضعیت‌های مربوط به فعالیت الکتریکی قلب است. در این حالت عضلهٔ قلب هیچ‌گونه انقباضی نداشته و قلب هیچ خروجی و جریان خونی ندارد. آسیستول یکی از شرایطی‌ست که ممکن است در برخی کشورها منجربه صدور گواهی مرگ قانونی یا مرگ بالینی توسط پزشک در محل مورد استفاده قرار گیرد.

در شرایط آسیستول٬ درمان توسط احیای قلبی ریوی (CPR) همراه با داروهای تنگ‌کنندهٔ رگ٬ مانند اپی‌نفرین (آدرنالین) ادامه می‌یابد. بعضی اوقات می‌توان یک عامل برگشت‌پذیر را شناسایی و درمان کرد.

قبلاً مداخلات زیادی توصیه می‌شد، (مثل آتروپین وریری و دفیبریلاسیون) که دیگر امروزه در پروتوکل‌های توصیه شده روتین (که توسط مراکز ماژور توصیه می‌شوند) وجود ندارد. نرخ بقا در یک بیمار ایست قلبی با آسیستول بسیار پایین تر از یک بیمار با ریتم متمایل به دفیبریلاسیون است. در خارج از بیمارستان و میزان زنده ماندن (حتی با مداخله اورژانس) کمتر از ۲ درصد است.

علت‌ها[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Asystole»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.‎