عروس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک عروس در لباس سفید

عروس یا پیو به زن در شب ازدواج گفته می‌شود. نوع و کیفیت مراسم ازدواج و پوشش عروس و داماد (همسر عروس) به فرهنگ و آداب جامعه بستگی دارد. امروزه لباس توری و سپید رنگ در بسیاری از کشورها مرسوم است.

عروس از ریشه واژه ای عربی است که همچنین به عنوان نوعی نسبت خویشاوندی سببی هم به کار می‌رود به این معنا که همسرِ پسر شخص عروس شخص است. پیو معادل فارسی این واژه می‌باشد. به عروسی نیز پیوگانی می‌گویند. این واژه در زبان تالشی و دیگر زبانان مرتبط با فارسی همچنان محفوظ است.

ریشه‌شناسی[ویرایش]

عروس وام‌واژه‌ای از عربی است و برابر فارسی آن وِیو، وَیوگ یا بَیوگ[۱] است و به جشن ازدواج هم جشن بیوگانی گفته می‌شود.[۲] ایران دخت مهر پرور در نوشته‌ای در روزنامه امرداد می‌نویسد: واژگانی مانند عزیز و عروس پارسی بوده‌اند. پیشوندهای ا و ان در ایران باستان برای منفی کردن بکار میرفته. برای نمونه واژه ژیژ به چشم ناخشنود بوده که عکس آن اژیژ بوده و برای فهم اعراب تبدیل شده به ازیز و سپس عزیز. برای واژه عروس نیز چنین تعبیری وجود دارد.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. http://www.loghatnameh.com/dehkhodaworddetail-2ff62f0507a44b85b81d1923c947a00f-fa.html
  2. حامدی ربانی، فرهنگ فارسی به فارسی سعدی ← بیوگ و ← بیوگانی