عقد نکاح
 |
عقد نکاح یا قرارداد با زناشویی همان ازدواج و عبارت است از توافق یک زن و مرد جهت ایجاد زندگی مشترک، و قوانین خاصی بر این پیمان حکومت مینماید. بسته به فرهنگ خاص جامعه، جهت انعقاد عقد، طرفین بایستی کلماتی دایر بر پذیرفتن این پیمان ادا کنند.[نیازمند منبع] معمولاً عقد نکاح در مراسم خاصی که به آن «مراسم عقد» میگویند، انجام میشود. عقد نکاح مطابق ماده ۱۰۶۲ قانون مدنی ایران به صرف ایجاب و قبول زن و مرد منعقد میگردد.
طبق ماده ۱۱۰۲ قانون مدنی ایران، همین که نکاح بهطور صحیح واقع شد، روابط زوجیت بین طرفین موجود، و حقوق و تکالیف زوجین از قبیل، مهر، نفقه، حسن برخورد و معاشرت و تمکین در مقابل یکدیگر برقرار میشود.[۱]
عقد نکاح با توجه به قانون مدنی ایران، با دو شیوه فسخ نکاح و طلاق پایان میپذیرد اگرچه فوت، لعان، کفر و تغییر جنسیت نیز از موارد انحلال نکاح بهشمار میرود.[۲] زیرلفظی یک اصطلاح ایرانی برای یک هدیه یا پول از طرف داماد به عروس است.[۳]
منابع
[ویرایش]- ↑ خبرگزاری باشگاه خبرنگاران (۲۰۱۷-۰۶-۲۸). «آیا نفقه به زنان شاغل تعلق میگیرد؟». خبرگزاری باشگاه خبرنگاران. دریافتشده در ۲۰۱۹-۰۴-۲۰.
- ↑ مختصر حقوق خانواده. سیدحسین صفایی، اسداالله امامی: نشر میزان، تهران، ۱۳۹۵.
- ↑ «آداب و رسوم دادن زیر لفظی به عروس و کادوی سر عقد». خبرگزاری آنا. ۲۰۲۰-۱۲-۰۷. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۴-۰۲.