سانتیاگو کالاتراوا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سانتیاگو کالاتراوا
Santiago Calatrava (cropped).jpg
اطلاعات شخصی
نام سانتیاگو کالاتراوا بایس
زادروز ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۵۱(۱۹۵۱-07-۲۸) ‏(۶۶ سال)
زادگاه حومهٔ شهر والنسیا
ملیت اسپانیا اسپانیایی
فعالیت
پروژه‌های سرشناس برج ۱۵۰ طبقه‌ای شهر شیکاگو به نام «منار شیکاگو»
موزهٔ علوم و هنر شهر والنسیا در اسپانیا
وب‌گاه رسمی وب‌گاه رسمی
Bac de Roda, Barcelona

سانتیاگو کالاتراوا (به اسپانیایی: Santiago Calatrava) معمار برجسته، مهندس سازه و مجسمه‌ساز اسپانیایی است. او به عنوان یک طراح نخبه در جهان شهرت کسب کرده‌است. دفاتر کاری او در زوریخ، پاریس، نیویورک و شهرهای دیگر جهان گسترده‌است. شهرت وی در معماری نوین زبانزد خاص و عام شده‌است.

وی هم اکنون در حال ساخت سه پل در شهر دالاس و در حال تکمیل یک برج ۱۵۰ طبقه‌ای در شهر شیکاگو، ایلینوی به نام «منار شیکاگو» است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

سانتیاگو کالاتراوا در ۲۸ ژوئیه ۱۹۵۱ میلادی در حومهٔ شهر والنسیا در اسپانیا به دنیا آمد. در همان شهر تحصیلات خود را در مدرسهٔ هنر و معماری به پایان رساند. پس از پایان تحصیلات معماری در ۱۹۷۵ برای تحصیل در رشته سازه وارد مؤسسه فنی فدرال سوییس[۱] در زوریخ شد. در ۱۹۸۱ پس از اتمام تز دکترای رشته مهندسی سازه تحت عنوان «چین خوردگی قاب‌های سه بعدی»[۲] فعالیت‌های معماری و مهندسی خود را آغاز کرد.

فعالیت‌های معماری و مهندسی[ویرایش]

فعالیت‌های آغازین کالاتراوا بیشتر بر روی پل‌ها و ایستگاه‌های قطار متمرکز بود. طراحی‌های او جایگاه پروژه‌های عمرانی را به ترازی بالاتر ارتقا داد. برج مخابراتی زیبا و متهورانهٔ «مونتویی»[۳] در شهر بارسلون در اسپانیا (۱۹۹۱) در مقر برگزاری بازی‌های المپیک ۱۹۹۲ باعث جلب توجهی جهانی به این مهندس عمران و آرشیتکت اسپانیایی گردید. از آن پس پیشنهادهای بسیاری از سراسر جهان به او داده شد. پاویون کوادراچی (۲۰۰۱) در موزه هنر میلواکی[۴] اولین پروژهٔ او در ایالات متحده بود. طراحی برج پیچنده ۵۴ طبقه در شهر مالمو در سوئد او را به یک طراح تراز اول جهانی تبدیل کرد. در حال حاضر کالاتراوا مشغول طراحی یک ایستگاه قطار در محل برج‌های دوقلوی نیویورک است.

از دیگر آثار او می‌توان به ایستگاه قطار پرسرعت TGV لیون به پاریس نام برد.

سبک پیشروی کالاتراوا برای ادغام مهندسی سازه و معماری در پل‌سازی شهرتی جهانی یافته‌است. در حقیقت او را می‌توان دنباله رو مهندسان اسپانیایی مدرنیستی مانند فلیکس کاندلا[۵] و آنتونیو گائودی[۶] دانست. با وجود این، سبک او بسیار شخصی است و از مطالعات فراوان او پیرامون ساختار فیزیولوژیک بدن انسان و جهان طبیعت منتج می‌شود.

جوایز و عنوان‌ها[ویرایش]

کالاتراوا عناوین و جوایز بسیاری را کسب کرده‌است. از این جمله می‌توان به مدال نقره پژوهش و فناوری[۷] از پاریس (در سال ۱۹۹۰)، و جایزه معتبر مدال طلایی را از انجمن مهندسان سازه (۱۹۹۲) نام برد.

در سال ۱۹۹۳ موزه هنرهای زیبای نیویورک نمایشگاه بزرگی از آثار او را تحت عنوان «سازه و زیبایی» برپا کرد. در سال ۱۹۹۸ وی به عضویت انجمن هنر و فرهنگ پاریس[۸] انتخاب شد.

در سال ۲۰۰۴، مدال طلای مؤسسه معماران آمریکا (AIA) به او اهدا شد. وی در سال ۲۰۰۵، جایزه یوجین مک‌درموت[۹] از انجمن هنرهای انستیتوی تکنولوژی ماساچوست به وی تعلق گرفت. این جایزه یکی از معتبرترین جوایز هنری در آمریکا است.

پانویس[ویرایش]

  1. مؤسسه فنی فدرال سوییس در زوریخ (به آلمانی: Eidgenössische Technische Hochschule Zürich) با مخفف ETH
  2. On the Foldability of Space Frames
  3. Montjuic
  4. Quadracci Pavilion (2001) of the Milwaukee Art Museum
  5. Félix Candela
  6. Antonio Gaudí
  7. d'Argent de la Recherche et de la Technique
  8. Les Arts et Lettres
  9. Eugene McDermott Award

منابع[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]