جان گلن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جان گلن
John Glenn Low Res.jpg
United States Senator
از اوهایو
مشغول به کار
۲۴ دسامبر ۱۹۷۴ – ۳ ژانویه ۱۹۹۹
پس ازهاوارد متزباوم
پیش ازجرج وینوویچ
رئیس Senate Committee on Governmental Affairs
مشغول به کار
۳ ژانویه ۱۹۸۷ – ۳ ژانویه ۱۹۹۵
پس ازویلیام وی. روث، جونیور
پیش ازWilliam V. Roth Jr.
اطلاعات شخصی
زاده
John Herschel Glenn Jr.

۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۲۱
کمبریج، اوهایو، ایالات متحده آمریکا
درگذشت۸ دسامبر ۲۰۱۶ (۹۵ سال)
کلمبوس، اوهایو، ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسیحزب دموکرات
همسر(ان)آنی گلن (ا. ۱۹۴۳–۲۰۱۶)
فرزندان۲
اقامتگاهکلمبوس، اوهایو[۱]
محل
تحصیل
دانشگاه ماسکینگام، کارشناسی ۱۹۶۲
دانشگاه مریلند در کالج پارک
مذهبپرسبیترینیسم
جایزه‌ها
امضا
خدمات نظامی
خدمت/شاخه
سال‌های خدمت۱۹۴۱ تا ۱۹۶۵
درجهسرهنگ
یگان
  • Marine Aircraft Group 15
  • VMJ-353
  • VMF-155
  • VMF-218
  • VMA-311
  • 51st Fighter Wing
جنگ‌ها/عملیات‌ها
----
ناسا فضانورد
نام‌های دیگرJohn Herschel Glenn, Jr.
ملیت ایالات متحده آمریکا
شغل دیگرخلبان آزمایش
زمان پرواز در فضا4h 55m 23s
گزینش1959 NASA Group 1
مأموریت‌هامرکوری-اطلس ۶
نشان مأموریتFriendship 7 (Mercury–Atlas 6) insignia
جوایزDistinguished Flying Cross (United States) Congressional Space Medal of Honor NASA Distinguished Service Medal.jpg
جان گلن
جان گلن
درجهسرهنگ نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
تاریخ گزینش۲۰ فوریه، ۱۹۶۲ برای مرکوری-اطلس ۶؛۱۹۹۸ برای STS-95
ماموریتمرکوری-اطلس ۶، اس تی اس-۹۵
نشان ماموریتFriendship 7 insignia.jpg STS-95 Patch.svg
دستاورداولین فضانورد آمریکایی در مدار زمین

جان هرشل گلن جونیور (John Herschel Glenn Jr؛ زادهٔ ۱۸ ژوئیه ۱۹۲۱ در کمبریج، اوهایو - درگذشته ۸ دسامبر ۲۰۱۶) عضو سابق سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا و مجلس سنای ایالات متحده آمریکا خلبان و سالمندترین فضانورد بود. او اولین آمریکایی در مدار زمین‌مرکزی و سومین آمریکایی در فضای بیرونی بود. او در سال ۱۹۶۲ سوار بر یک کپسول فضایی به نام "فرندشیپ ۷" به مدار رفت.

ازدواج[ویرایش]

او در سال ۱۹۴۳ با آنا مارگارت کاستور، که چند ماه از او بزرگتر بود، ازدواج کرد. این ازدواج تا زمان درگذشت همسرش در ماه فوریه ۲۰۱۶ دوام داشت. آین زوج دارای دو فرزند باقی مانده است.[۲]

آغاز فعالیت هوایی[ویرایش]

او پیش از پیوستن به ناسا درجنگ جهانی دوم و جنگ کره به عنوان خلبان شکاری-بمب‌افکن شرکت کرده بود.[۲]

نخستین صعود[ویرایش]

در سال ١٩٥٨، ناسا او را برای طی دوره آموزش فضانوردی انتخاب کرد. پس از ثبت رکورد سرعت در یک پرواز فراقاره‌ای به تیم مرکوری ۷ پیوست که اولین گروه از فضانوردان آمریکایی بودند. او روز ۲ فوریه ۱۹۶۲ از پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال با فضاپیمای سرنشین‌دار "دوستی" به فضای بیرونی پرتاب شد و برای کمتر از ۵ ساعت در مدار بود. این پرواز حدود ده ماه پس از پرواز موفقیت‌آمیز یوری گاگارین، فضانورد شوروی به فضا انجام شد و به این ترتیب، جان گلن دوم انسانی بود که به فضا سفر کرد.[۲]

صعود دوباره[ویرایش]

جان گلن ۳۶ سال پس از پرواز تاریخی خود باردیگر به فضا رفت. او توانست ناسا را قانع کند که او را به عنوان یکی از کارشناسان فضاپیمای دیسکاوری به ایستگاه فضایی بین‌المللی اعزام کند. گفته می‌شود که گلن برای قانع کردن ناسا به قبول این درخواست، گفته بود او را به عنوان "موش آزمایشگاهی" و برای بررسی آثار بی‌وزنی بر سالمندان به فضا بفرستد. بنابراین در سال ۱۹۹۸ در سن ۷۷ سالگی به فضا سفر کرد و این بار نیز مسن‌ترین انسانی شد که به فضا می‌رود.

فعالیت سیاسی[ویرایش]

سفر فضایی جان گلن او را به یک قهرمان ملی تبدیل کرد و زمینه موفقیت او در فعالیت‌های سیاسی را فراهم آورد. وی پس از بازنشستگی از فضانوردی در سال ۱۹۷۴ به عنوان نماینده حزب دمکرات از ایالت اوهایو به مجلس سنای آمریکا راه یافت و تا ۱۹۹۹ به مدت ۲۵ سال خدمت و سپس از نمایندگی کناره‌گیری کرد.

در سال ١٩٧٦ او داوطلبت نامزدی حزب دموکرات در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا شد اما نتوانست نامزدی این حزب را کسب کند.[۲]

افتخارات[ویرایش]

در سال ۲۰۱۱ جان گلن مدال طلای کنگره که بالاترین نشان افتخار غیرنظامی آمریکاست را دریافت کرد.

در سال ۲۰۱۲ باراک اوباما با اعطای «نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری» به جان گلن از فعالیت‌های او تقدیر کرد.

فعالیت اقتصادی[ویرایش]

جان گلن بازرگان موفقی بود و توانست ثروت قابل توجهی به دست آورد.[۲]

مرگ[ویرایش]

جان گلن در ۸ دسامبر ۲۰۱۶ در سن ۹۵ سالگی درگذشت. او از یک هفته پیش در شهر کلمبوس، اوهایو در بیمارستان بستری شده بود و درحالی درگذشت که فرزندان و همسرش، که ۷۳ سال با او زندگی کرد، در کنارش بودند. جان گلن در آرامستان ملی آرلینگتون به خاک سپرده شد.

پانویس[ویرایش]

  1. "Ohio" (PDF). Congressional Pictorial Directory, 105th Congress. 1997. p. 104.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ «نخستین فضانورد آمریکا و سالمندترین فضانورد جهان درگذشت». بی‌بی‌سی فارسی. ۱۹ آذر ۱۳۹۵.

منابع[ویرایش]