فهرست زبانشناسان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

زبان‌شناس، در مفهوم آکادمیک آن، شخصی است که زبان‌های طبیعی را مورد مطالعه قرار می‌دهد (رشتهٔ دانشگاهی آن زبان‌شناسی نامیده می‌شود). گاهی به‌اشتباه، واژهٔ زبان‌شناس برای ارجاع به شخصی به‌کار می‌رود که چند زبان می‌داند یا دستوری است؛ به هر حال، این دو واژه متفاوت از زبان‌شناسی است.

در ادامه، فهرستی از زبان‌شناسان، به همراه شاخهٔ تخصصی‌ان، در مفهوم دانشگاهیِ آن می‌آید.

الف[ویرایش]

ب[ویرایش]

پ[ویرایش]

ت[ویرایش]

ث[ویرایش]

ج[ویرایش]

چ[ویرایش]

ح[ویرایش]

خ[ویرایش]

د[ویرایش]

ذ[ویرایش]

ر[ویرایش]

ز[ویرایش]

ژ[ویرایش]

س[ویرایش]

ش[ویرایش]

ص[ویرایش]

ض[ویرایش]

ط[ویرایش]

ظ[ویرایش]

عموزاده, محمد. دانشگاه اصفهان. حوزه تخصصی: جامعه شناسی زبان, کاربردشناسی زبان و تحلیل گفتمان

غ[ویرایش]

ف[ویرایش]

ق[ویرایش]

ک[ویرایش]

گ[ویرایش]

ل[ویرایش]

م[ویرایش]

ن[ویرایش]

و[ویرایش]

ه[ویرایش]

ی[ویرایش]