زبان‌شناسی کاربردی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

زبان‌شناسی کاربردی یک حوزهٔ بینارشته‌ای است که به بررسی و ارائهٔ راه‌حل‌هایی برای مشکلات واقعی مرتبط با زبان می‌پردازد. برخی از حوزه‌های علمی زبان‌شناسی کاربردی عبارتند از آموزش زبان، زبان‌شناسی حقوقی، روان‌شناسی زبان، جامعه‌شناسی زبان، عصب‌شناسی زبان، و فرهنگ‌نویسی.

منابع[ویرایش]