زبان‌شناسی زایشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

زبان‌شناسی زایشی یکی از رویکردهای مطالعهٔ زبان است که توسط نوام چامسکی تبیین شده‌است. در این رویکرد، فرض بر آن است که منبع یادگیری زبان، ژنتیکی است و مغز انسان دارای سازوکارهای ذاتی برای یادگیری زبان است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]