مزدک انوشه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مزدک انوشه
Mazdakanushe.jpg
زاده۲۷ دی ۱۳۵۲ ‏(۴۸ سال)
محل زندگیتهران
ملیتایرانی
جوایز مهمجشنواره فارابی
فرزند(ان)مانی انوشه
پدر و مادرحسن انوشه

مزدک انوشه (زادهٔ ۲۷ دی ۱۳۵۲) زبان‌شناس ایرانی و استادیار گروه زبان‌شناسی دانشگاه تهران است.[۱][۲][۳] انوشه در پنجمین و دهمین دورهٔ جشنواره فارابی در بخش زبان و ادبیات به‌عنوان برگزیده معرفی شد.[۴]

زندگی و فعالیت‌ها[ویرایش]

او که دانش‌آموختهٔ کارشناسی زبان و ادبیات انگلیسی، و کارشناسی ارشد و دکتری زبان‌شناسی همگانی از دانشگاه تهران است، از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۲ عضو هیئت علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و رئیس پژوهشکدۀ زبان و گویش بود و یک‌چند نیز با گروه واژه‌گزینی فرهنگستان زبان و ادب فارسی همکاری کرد. وی هم‌اکنون، استادیار گروه زبان‌شناسی دانشگاه تهران است و به‌صورت تخصصی، واحدهای زبان‌های ایرانی، ساخت زبان فارسی، نحو زایشی و صرف توزیعی را تدریس می‌کند. مزدک انوشه فرزند حسن انوشه، نویسنده و پژوهشگر تاریخ و زبان و ادبیات فارسی، است.[۵]

آثار[ویرایش]

کتاب واژه‌نامۀ میراث ماندگار در سال ۱۳۹۸ به قلم مزدک انوشه و به ‌کوشش انتشارات فرهنگ معاصر منتشر شد. این اثر واژه‌نامه‌ای دوسویه (فارسی ـ انگلیسی و انگلیسی ـ فارسی) از اصطلاحات تخصصی میراث فرهنگی است که با نزدیک به سی‌هزار مدخل، حوزه‌هایی همچون ادبیات و نمایش، باستان‌شناسی، حفاظت و بازسازی اشیاء تاریخی‌فرهنگی، زبان‌شناسی و گویش‌پژوهی، عقیده و سنت و آیین، قوم‌پژوهی و انسان‌شناسی، گاه‌شماری و کیهان‌شناسی، و معماری و بازسازی بافت‌ها و بناهای تاریخی را شامل می‌شود.

اثر دیگرش، صرف در نحو؛ از کمینه‌گرایی تا صرف توزیعی نام دارد که در بهار ۱۴۰۰ به همت مؤسسۀ انتشارات دانشگاه تهران به چاپ رسیده و منتشر شده‌است. این کتاب که در حوزۀ دستور زایشی نگاشته شده، آخرین رویکردهای این دستور را در زبان فارسی تبیین می‌کند و مشتمل بر چهار فصل است؛ فصل نخست: «بنیادهای نحو»، فصل دوم: «سیمای نحو کمینه‌گرا»، فصل سوم: «بنیادهای صرف»، فصل چهارم: «سیمای صرف توزیعی».

انوشه افزون‌بر ترجمۀ کتاب «تقابل‌های پسامدرن: چامسکی و جهانی‌سازی» (Postmodern Encounters: Chomsky and Globalization) که در ۱۳۸۱ به کوشش سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منتشر شده، مقالات و مداخل متعددی نیز در مجلدات نُه‌گانۀ دانشنامۀ ادب فارسی (به سرپرستی حسن انوشه) و دانشنامۀ حافظ و حافظ‌پژوهی (به سرپرستی عبدالله جاسبی) نوشته است. هم‌چنین یک‌چند نیز در همکاری با سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، کمیته ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران، و مجموعه‌ای از ناشران خصوصی و دولتی، ویرایش آثار مکتوب آن مؤسسات را عهده‌دار بوده است.

منابع[ویرایش]

  1. «بررسی فاجعه ای به نام مرگ زبان!». خبرگزاری شفاف. ۴ اسفند ۱۳۹۳.
  2. ماه رمضان به عنوان یک موضوع فرهنگی در گیلان مطرح است
  3. گروه زبان‌شناسی دانشگاه تهران
  4. جشنوارهٔ بین‌المللی فارابی- دوره پنجم
  5. حسن انوشه (Hassan Anousheh)[پیوند مرده]

پیوند به بیرون[ویرایش]