آیکان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آیکان
نوع غیرانتفاعی
بنا نهاده ۱۸ سپتامبر ۱۹۹۸
دفتر مرکزی ایالات متحده
وب‌گاه www.icann.org

آیکان (به انگلیسی: ICANN)، شرکت اینترنتی برای نامها و شماره‌های واگذار شده (به انگلیسی: Internet Corporation for Assigned Names and Numbers) شرکتی غیرانتقاعی است که مقر آن در منطقه مارینا دِل رِی شهر لس آنجلس ایالت کالیفرنیا در ایالات متحده آمریکا واقع شده، در تاریخ ۱۸ سپتامبر ۱۹۹۸ ساخته شده و در ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۸ برای اینکه قادر به سرپرستی بخشی از وظایف مربوط به اینترنت که پیشتر مسوولیت انجام آن مستقیماً به عهده دولت ایالات متحده بوده و بوسیله سازمان‌های دیگر انجام می‌شده باشد ثبت شد، بویژه آیانا منبع صحیح شماره‌های واگذار شده در اینترنت (به انگلیسی: Internet Assigned Numbers Authority).

آیکان مسوول مدیریت واگذاری نام‌های دامنه و آدرس‌های پروتکل اینترنت است. وظایف آیکان عبارت است از ضمانت تخصیص آدرس پروتکل اینترنت برای یک فضا در اینترنت، واگذاری پروتکل شناسه، سیستم مدیریت نام دامنه سطح بالا، و عملگرهای مدیریت ریشه کارگزار (به انگلیسی: root server). تا به امروز، بسیاری از کار معرفی دامنه‌های عمومی سطح بالای جدید نگران بودند. کار فنی آیکان ارجاع به عملگر آیانا است.

از اصول اولیه عملکردی آیکان به عنوان راهنمایی برای حفظ ثبات عملیاتی اینترنت، ترقی رقابت، دست یافتن به نمایندگی گسترده‌ای در جامعه جهانی اینترنت، و توسعه سیاستی مناسب برای ماموریت خود از آغاز تا انتها، و فرایندهایی مبنی بر توافق عام توصیف شده‌است.

در ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۶، آیکان موافقت نامه تازه‌ای را با وزارت بازرگانی (به انگلیسی: Department of Commerce) ایالات متحده امضا کرد که به موجب آن تشکیلات خصوصی را در آینده وادار به مدیریت کامل سیستم اینترنت مرکزی از شناسه‌های هماهنگ شده بواسطه مدل چند ذینع از مشاوره که آیکان نماینده آنهاست می‌کرد.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

قبل از ثبتIcann وظیفه ی ثبت های پروتکل شناسه های اینترنتی راIannبه عهده داشت(شامل پخش قلمروبالایی ها وipآدرس ها)که توسطjon postelاجرا میشد،دانشمند و محقق علوم کامپیوتر که درگیر خلق Arpanet ،ابتدا درUCLAو سپس در دانشگاه جنوب کالیفرنیا و موسسه ی علوم و اطلاعات بود.درسال1997اقای Postelقبل از گردهمایی تصدیق کرد،که این وظایف،کارهای جانبی است و درکنار کارهای تحقیقاتی انجام خواهدشد.موسسه علوم و تحقیقات توسط وزارت علوم آمریکا(SRI)-شبکه جهانی مرکزی اطلاعات-حمایت مالی میشد،که کارتخصیص دادن نام های اصلی را اجرامیکرد.همان گونه که اینترنت رشد میکرد و در جهان گسترش می یافت،وزارت بازرگانی آمریکا تصمیم به ایجاد سازمانی برای به عهده گرفتن وظایف و مسئولیت های اصلی IANNکرد .در30ژانویه1998سازمانی به نام ارتباطات ملی مدیریت اطلاعات(NTIA)زیر مجموعه ای از وزارت بازرگانی آمریکا،مسئول ثبت"ارتقای پیشنهادihd مدیریت تکنیکی برای نام ها و آدرس های اینترنتی"شد. قوانین پیشنهادی یا برگ سبزچاپ شده در ثبت ملی در20فوریه1998تعیین کننده ی فرصت ها ،برای توضیحات جمعی ساخته شده.NNTIA بیش از 650توضیح از22march98 هنگامی که مدت نظرخواهی ها بسته شد دریافت کرد.برگ سبز پیشنهاد طراحیای عملیات خاص برای خصوصی کردن مدیریت نام ها و آدرس های اینترنتی،در قبال رفتارهای رقابتی گسترش دهندگان قوی اینترنتی و سایر امکانات جهانی مدیریت جهانی را اراءه میکند.برگ سبز پیشنهادی است برای اختلافات مختلفی که در ارتباط با مدیریتDNS که شامل بخش های خصوصی، مخصوصابرای سازمان های بدون سود جدیداست.(سازمان های جدید،به شکل جهانی و مدیران اصلی،ارائه دهنده ی پهنای باند مدیریتی میشوند).ICANNبرای پاسخگویی به این سیاست شکل گرفت.ICANN طبق قرارداری زیر نظر وزارت بازرگانی آمریکا،مدیریت تخصیص دادن و اداره ی شماره های اینترنتی (IANA )و پیرو توافق نامه ای که با IETF) )انجام داده بود،شد.ICANNدر 30دسامبر1998در کالیفرنیا توسط کارآفرین بشردوست به نامESTHER DYSONبه عنوان سرمایه گذار رئیس هیئت مدیره ثبت شد.که مجاز به تجارت و کار در منطقه ی کلمبیا بود.ICANNدر کالیفرنیا در حضور Jon Postel،خالق و رشد دهنده ی آن تا سطح اول CTOتا هنگام مرگ ناگهانی او گسترش یافت.پس از آن توسط همکار اوMarina del Rey باهمان ساختار گسترش یافت،که تبدیل به خانه انستیتیو علم و اطلاعات دانشگاه کالیفرنیای جنوبی شد.دفتر مرکزیICANNśهم اکنون در کنارplaya Vistaقسمتی از لس آنجلس واقع شده است. براساس قانون اولیه،وظایف اصلی ICANNدر سه حوزه،واگذار میشود.سازماندهی آدرس،قلمرو)دامنه)نامها وپروتکلهای حفاظتی سازمان ها.که هر کدام از این بخش ها به صورت مجزا سازماندهی،سیاست گذاری ،باحفظ کامل ،همکاری متقابل مدیریت میشد.همچنین نیاز بود هر کدام ازاین بخش ها به صورتی تامین سرمایه کنند تا مستقل از ICANN باشند.همانطور که انتظار میرفت ثبت اینترنت منطقه ای وIETFتوافق کردند تا در حوزه سازماندهی آدرس ها و پروتکل های حمایتی به ترتیب خدمت رسان باشند.ICANNدرخواستی را به علاقه مندان در زمینه ی سازماندهی و ترکیب بندی قلمرو نامها ارائه کرد.در 9مارچ1999ICANNپیشنهادی را بر پایه ی DNSOدریافت کرد و تصمیم گرفت به جای یک راه کار فرعی برای DNSOاقدام به یک تعریف مشخصی در خور ICANNبود بکند،که موجب اضافه شدن مسئولیت های در حال حاظرDNSبهICANNشد که به شکل یک ناظر و هماهنگ کننده عمل کند.در جولای2006دولت امریکاICANN را برای انجام کارهای اصلی قرارداد وIANNرا به مدت 5سال تمدید کرد.متن روابط کاری ICANNبا دولت آمریکا پس ازآنکه توسط اداره ی بازرگانی آمریکا بازنگری شد،سرانجام به شکل کاملا شفاهی درآمد و این توافق، اختیارات زیادی را برای کنترل یکسری ازعملیات های ICANNبه وزارت بازرگانی آمریکا داد. در جولای 2008وزارت بازرگانی آمریکا تصریح کرد توافق اولیه که برنامه ای برای انتقال مدیریت و اقتدارICANNدر مورد ریشه فایل های منطقه ای نداشته باشد.همچنین در این نامه وظایف IANAاز Verisignبه طور کامل مجزاگردید. در اول اکتبر2009وزارت بازرگانی آمریکا به طور کامل از کنترل ICANNکنارکشید.

رخدادهای ماندگار قابل توجه[ویرایش]

در18مارچ 2002Karl Auerbachنماینده شمال آمریکا شکایتی را در دادگاه عالی آمریکا ازICANN در مورد دسترسی نامحدود این شرکت به اطلاعات حسابها ارائه کرد که درنتیجه برنده هم شد. درسپتامبر و اکتبر 2003 ICANN نقش خشنی را بر علیهverisignś که درباره ی خدمات سایت یابی سرویس DNSبود به اجرا گذاشت.بعد از اینکه طی یک نامه ی سرگشاده ICANNاولتیماتومی را بهVerisignبا همراهی IAB ارائه داد، وبه طور خود سرانه اقدام به قطع خدمات در 4اکتبر2003کرد.در پی این اقدام شکایتی راVerisignبر علیهICANNدر 27فوریه2004ارائه کرد،برمبنای خروج از حدود اختیارات که خواستار کاهش اختیاراتICANNنیز میشد،از ادامه ی شکایت در آگوست2004صرف نظر کرد.ولی هنوز ادعای Verisign درباره اختیارات نامحدود ICANN پابرجاست.البته پیشنهاد ثبت شده ICANNدرباره ی افزایش هزینه های ICANN ها میتواند به رفع این مشکل کمک کند.در کنفرانسی که درتاریخ2تا6مارچ2004برگذارشدICANNتوافق کرد تابا توافق وزارت بازرگانی آمریکا در لیست انتظار خدمات verisignقرار بگیرد.در17may2004میزان بودجه 2004_05را چاپ کرد،که شامل پیشنهاداتی برای هزینه های خدماتی خود بود که هزینه های خرج شده را از 8،27میلیون دلار به15،83میلیون دلار افزایش داده بود.که این هزینه‌ها ی اضافه شده با معرفی قلمرو (دامنه)سطح بالا و افزایش های که در ثبت قلمرو هزینه های نام گذاری تجدید نام و انتقال بود را شامل میشد.(0,20USDبرای تمامی قلمرو که شامل کد کشور و سطح بالا میشد و0،25USDبرای باقی موارد.) اداره ثبت قلمرو سطح بالای اروپا که مسئول ثبت اینترنتی برای 39 کشور میباشد، این افزایش قیمت‌ها را رد کرد. همچنین ICANN را متهم به داشتن اهدافی غیر واقعی سیاسی و کارکردی بخاطر نقص در انجام ملاحظات مالی و انتقادی کرد.با وجود این تحقیرها، توافق ثبت برای قلمرو سطح بالا شغل ها و مسافرت شامل 2دلار هزینه هر قلمرو برای فروش تمدید میگردد. بعد از دور دوم گفتگوها در سال2004TLDsاین 2دلار اختصاص یافت بهeu,Asia, travel, job, mobile. کنفرانس ICANN در لس آنجلس آمریکا در سال 2007بین Vint Cerfوهیءت مدیره که امضاء مربوط به شخصی که در کهکشان اینترنت کاری میکند بود. در28فوریه2006، ICANN توافقنامه ای را که در نتیجه ی قانون سیاست یابی بهVerisign اجازه افزایش 7%درسال را برای ثبت هایش میداد تایید کرد. که مورد انتقاد گروهی از مردم در خانه کمیته تجارت های کوچک قرار گرفت. در فوریه 2007 اقدام به برداشتن اعتبار از یکی از ثبت کنندگانش به نامRegister Fly کرد که هدف قوانین،کلاهبرداری بود و با انتقاداتی این مشکل را حل کرد.ICANNدر مورد حل معضل Register Flyبه دلیل صدماتی که به هزاران مشتری وارد شد،مورد انتقاد بود و بهLCANNعدم مداخله در ادعاهای مشتریان در ارتباط با کلاهبرداری را اعلام کرد،که نشان از ناتوانی ICANNدر برابر جرایم سایبری میباشد. در23may2008اطلاعیه را برعلیه حمایت از10شرکت ثبتی اعلام و در خبرگزاری ها نیز بدترین اسپم های (spam)متجاوز،سیستم شکایت در اصلاح چه کسی و دیگر مشکلات را اعلام کرد.این یک عکس العمل بزرگ در برابر گزارشاتknujonکه 10شرکت متخلف ثبت شده را اعلام کرده بود،که به تبلیغات محصولات بی ارزش در سایتها اقدام میکرد،بود.در سر فصل توضیح لغات espam,ICANNبه معنی گمراه کننده ای که از ایمیل ها وآدرس های سایت سوء استفاده میکنند اطلاق میگردد.وب سایت هایی که تحت حمایت ICANNقرار ندارند.به هرحال knujonگزارش مفصلی درباره اینکه چگونه ثبت کننده های مختلف از رعایت تعهدات و قراردادها در باره توافقات ثبت حمایتی (RAA)خطی میکنند داد.هدف اصلی knujonنشان دادن روابط بین،شکست درخواست،تولید غیرمجاز وspamها بود.این گزارش نشان میداد که از900 شرکت ثبتی کمتراز 20شرکت ثبتی ICANNدارای 90% وب سایت های اسپم میباشند.که این شرکت ها همچنین اکثرا همان شرکت هایی بودند که در حل شکایات مربوط که سیستم گزارش مشکلات اطلاعات چه کسی (WDPRS)اعمال میشد،ناموفق عمل میکردند.در26june2008هیئت ICANN شروع به ایجاد پروسه جدید سیاست نامگذاری TLDکرد"قدم های اعجاب آور در معرفی نسل جدید قلمرو سطوح بالا".این برنامه رویایی بود درباره توانایی های جدید و قلمرو پیشنهادات در فرم ها ونحوه پروسه ی پیاده سازی. در اول اکتبر2008,ICANNبعداز تحقیقات،گزارش ها وشکایاتknujonاطلاعیه به تمام شرکت های ثبت کننده ارسال شد تا ظرف 15روز خود را معرفی کنند.درسال2010یک باز نگری کلی به کمکBerkman Venterدر دانشگاه هاروارد در باره سیاست هایش راجع به جوابگویی،شفافیت ومداخلات و مشارکت عمومی انجام داد ،که در نهایت مورد بازنگری توسط ICANN قرار گرفت.در3فوریه 2011اعلام کردکه خورده فروشی آخرین پیج باقیمانده ی آدرس های lpv4رادر 5قسمت ثبت اینترنتی جهان انجام می دهد.واین ثبت کنندگان اقدام به فروشIpv4تا پایان آن کردند. در20june2011ICANNاعلام به برداشتن اکثر محدودیت هایی که در مورد نامگذاری های نسل بعدی (gtld)قلمرو سطح بالابود،کرد.شرکت ها و سازمان ها را قادر به انتخاب نام های دلخواه میکرد،وتمام نام های غیر لاتین،شامل:چینی، عربی،و...اجازه انتخاب داشت.ICANNاقدام به دریافت درخواست ها از12فوریه2012کرد.قیمت تمام شده برایgTLD185.000می باشدو هزینه تمدید سالیانه نیز25.000هزار دلار است.که باعث شد بسیاری از برندها برای دریافت آن اقدام کنند.ICANNانتظار تغییرچهره ی اینترنت با اجرایی شدن قانون های جدید داشت.Peter Thrushرئیس هیئت مدیره ICANN در رای گیری جدید خود اعلام کرد که تصمیمات امروز،راهنمای تغیرات فردا در اینترنت خواهدبود.و مابا ایجاد زیر ساخت های جدید برای نسل آینده امکان آزادی بیشتر و خلاقیت و الهامات جدید خواهد بود.اما بعضی از این سخنان را به چالش کشیدند،با اعلام اینکه آیا این آزادی برای همه قابل دسترسی است باهزینه هایی مثل185.000هزار دلار،بنابراین برای همه قابل دسترس نیست.

ساختار[ویرایش]

درزمان حاظر ICANNبه شکل بدون سود برای خیریه و اهداف جمعی که زیر نظر قانون ایالت کالیفرنیا در مورد سازمان هایی که به نفع جمعیت کلی قرار دارد،اداره میشود.سازمان ICANNبه وسیله یک هیئت 16نفره که 8نفرآنها به وسیله کمیته های منتخب به نمایندگی از موسسان ICANNانتخاب میشوند،مدیریت میشود.6نفر به نمایندگی از سازمانهای حامی زیر نظرمجموعه ها در حدود صلاحیت سیاستهای تحت نظرICANN. و صندلی های اصلی توسط سازمان های بزرگ و رئیس/CEO توسط هیت ٱمنا انتخاب میشوند.در حال حاظر 3حامی وجود دارد.سازمان حامی،نام های نسل بعدی(enso)که در ارتباط با سیاست های مریوط به قلمرو (دامنه)بعدی سطح بالا(gTLD)فعال است.سازمان حامی،نامهای کدکشوری(ccNSO)که در مورد سیاست های مربوط به قلمرونسلی کد کشوری در سطح بالافعال است.سازمان حامی آدرسها(ASO)که در مورد سیاست های IPآدرس ها فعالیت میکند.ICANNهمچنین به نصیحت های کمیته و سایر ماکانیزم های پند دهنده که در مورد علایق و احتیاجات سهام داران که به صورت مستقیم در سازمانها درگیر نیستند اتکا میکند.که شامل کمیته سازمانهای دولتی پند دهنده.که از اعضای جهانی سرار جهان شکل گرفته اند. سازمان بزرگ پنددهنده(ALAC)که توسط اعضای منفرد استفاده کننده از اینترنت درسراسر جهان که در حوزه های بزرگ سازماندهی((RALOانتخاب شده اند و کمیته های منتخب و کمیته پند دهنده ی سیستم ریشه ای سرور،که کد پند دهنده در مورد کار کردن در رابطه با ریشه هایDNSسرور می باشد و کمیته پند دهنده در حفاظت و پایداریSSAC،که متشکل از متخصصان دانش آموخته امنیت است که تحت مقبولیتICANNمیباشند و گروه ارتباطات تکنیکیTLG که شکل گرفته از سایر سازمانهای تکنیکی جهانی که تمرکز آن ها بر روی اینترنت میباشد.

کمیته مشورتی دولتی[ویرایش]

کمیته مشورتی دولتی، نمایندگانی از 111 کشور دارد ( 108 عضو سازمان ملل متحد، سریر مقدس، جزایر کوک، نیووی و تایوان) ، هنگ کنگ، برمودا، مونتسرات، کمیسیون اروپایی و کمیسیون اتحادیه آفریقا. علاوه بر این، سازمان‌های ذیل ناظران کمیته مشورتی دولتی هستند:

ورودی دمکراتیک[ویرایش]

در تفاهم نامه ای که رابطه بین آیکان و دولت آمریکا را تعیین می کند، آیکان ملزم شده است که "به شکل پایین به بالا، بر اساس اجماع، و دمکراتیک" فعالیت کند. اما تلاش هایی که آیکان برای تعیین ساختار سازمانی ای که اجازه ورودی وسیعی را از جامعه جهانی اینترنت بدهد به نتیجه ای نرسید که پاسخگوی هیئت مدیره فعلی باشد. در نتیجه، نماینده کاربران اینترنتی (At-Large) و انتخاب مستقیم اعضای هیئت مدیره از سوی جامعه اینترنتی به زودی به دست فراموشی سپرده شد. آیکان جلسات دوره ای عمومی برگزار می کند که بین قاره ها در گردش هستند تا مشارکت جهانی را در فرایندهای خودش تشویق کند. مصوبه های هیئت مدیره آیکان، گزارش های اولیه، و صورت جلسات آن در وبسایت آیکان منتشر می شوند که برخی اوقات بلافاصله صورت می گیرند. اما انتقادهایی از هیئت موکلان آیکان می شود که از جمله آن هیئت موکلان کاربران غیرتجاری (NCUC) و کمیته مشورتی جامعه کاربران اینترنتی (ALAC) است که معتقدند اطلاعات کافی در دسترس عموم قرار نمیگیرد و بسیاری از جلسات و تصمیم گیری هایی وجود دارند که خارج از دید عموم صورت می گیرند. در ابتدای دهه 2000 گمان می رفت سازمان ملل ممکن است مدیریت آیکان را به عهده بگیرد که باعث واکنش های منفی از سوی دولت آمریکا و نگرانی هایی در مورد بخش اینترنت آن شد. نشست جهانی جامعه اطلاعات در تونس در نوامبر 2005 به این نتیجه رسید که نباید در اقدامات روزانه و فنی آیکان وارد شد. اما این نشست تصمیم گرفت که یک انجمن بین المللی راهبری اینترنت با نقش مستشاری در روند آینده راهبری اینترنت تشکیل شود. در حال حاضر کمیته مشورتی دولت راه اندازی شده است تا در مورد مسائل سیاست های عمومی به آیکان مشورت بدهد و همچنین بسیاری از دولت های جهان در آن شرکت دارند. برخی افراد تلاش دارند بگویند که آیکان هیچگاه قدرت این را نداشته است که سیاست خود را تعیین کند برای مثال انتخاب دامنه های سطح بالای جدید و یا قطع سرویس دهی به طرفهایی که هزینه 185 هزار دلاری آیکان را پرداخت نمی کنند که در این صورت بیشتر نقش سرپرست فنی را بازی می کند. منتقدان می گویند که نباید به آیکان اجازه داد قوانین کسب و کار را بر فعالان بازار تحمیل کند و این که تمامی دامنه های سطح بالا باید بر اساس انتخاب کاربرانی که زودتر از دیگران به آن می رسند اضافه شوند. این بدین معنی است که بازار باید حکم کند چه کسی موفق می شود و چه کسی نمی شود.

فعالیت ها[ویرایش]

یکی از وظایفی که از آیکان خواسته شده بود، بررسی مسائل تحلیل مالکیت نام دامنه ها برای دامنه های سطح بالای عمومی (gTLD) بود. تلاش آیکان برای چنین سیاستی در همکاری نزدیک با سازمان جهانی مالکیت معنوی (WIPO) شکل گرفت و نتیجه آن اکنون به اسم سیاست متحدالشکل حل و فصل اختلاف (UDRP) شناخته می شود. این سیاست در اصل تلاش دارد ساز و کاری سریع، ارزان و منطقی برای حل و فصل اختلافات نام دامنه ارائه دهد و از سیستم دادگاهی سنتی فاصله بگیرد و این کار را از طریق بردن پرونده به مجامعی انجام دهد که درمورد اختلافات نام دامنه حکم می کنند. بر اساس سیاست آیکان، کسی که دامنه ای را ثبت می کند، باید بپذیرد که بر اساس UDRP عمل کند و این تا جایی رفته است که کسی نمی تواند بدون پذیرفتن UDRP دامنه ثبت کن. یک نگاه اجمالی به الگوهای تصمیم گیری UDRP باعث شده است که برخی نتیجه بگیرند که حاکمیت اجباری نام دامنه احتمالا به دارندگان نامن دامنه که بر اساس اجازه نمی دهد که بر اساس متمم اول قانون اساسی آمریکا و دیگر قوانین موجود، در مقابل دادگاهی عادل قرار بگیرند و دفاعیات خود را اعلام کنند، خصوصا در مقایسه با دادگاه های تجدید نظر فدرال.

پیشنهاد حذف DNS عمومی whois[ویرایش]

گزارش اولیه گروه کاری کارشناسان آیکان پیشنهاد می کند که شکل کنونی هو ایز که یک ابزار برای فهمیدن این که چه کسی یک نام دامنه را در اینترنت ثبت کرده است، کاملا تغییر کند. پیشنهاد شده است که سیستمی جایگزین آن بشود که بسیاری از اطلاعات ثبت را مخفی نگه دارد یا رمزدار کند تا از دسترسی بسیاری از کاربران اینترنت خارج کند و تنها برای مقاصد مجاز آنها را فاش کند. فهرست مقاصد مجاز آیکان شامل این موارد می شود: جست و جوی نام دامنه، خرید و فروش نام دامنه، اجرای حقوقی، حفاظت از اطلاعات شخصی، اقدامات قانونی، و کاهش تخلف. هو ایز یک ابزار اصلی برای خبرنگارانی است که علاقمند به تحقیق در مورد این که چه کسی اطلاعات را در اینترنت پخش می کند هستند. استفاده رسانه های آزاد از هو ایز در فهرست مقاصد مجاز که در گزارش اولیه به آنها اشاره شده است وجود ندارد.

انتقاد[ویرایش]

آیکان از زمان آغاز کارش تاکنون مورد انتقاد و بحث زیادی قرار گرفته است. در سال 2000 پروفسور مایکل فرومکین از دانشگاه حقوق میامی گفت که رابطه آیکان با وزارت بازرگانی آمریکا غیر قانونی و ناقض قانون اساسی یا قوانین فدرال است. در سال 2009 توافق تاکید تعهدات بین آیکان و وزارت بازرگانی ایالات متحده که با هدف ایجاد یک نظارت بین المللی صورت گرفت، مورد انتقاد قرار گرفت. در دسامبر 2011 کمیته تجارت فدرال اعلام کرد که آیکان برای مدت زیادی تدابیر حفاظتی که از مصرف کنندگان در برابر کلاه برداری اینترنتی حفاظت می کند را ارائه نکرده است. همچنین در 2011 تعداد 79 شرکت از جمله کوکا کولا، هیولت پاکارد، سامسونگ، و چند شرکت دیگر یک طومار امضا کردند که برای مخالفت از برنامه جدید TLD آیکان (که برخی از اوقات به آن زمین خواری تجاری گفته می شود) بود که این کار از طریق انجمن ملی تبلیغ کنندگان سازماندهی شده بود. از تاریخ سپتامبر 2014 این گروه که به عنوان ائتلاف مسوول نظارت بر دامنه های اینترنت شناخته شده بود و مخالف اجرای برنامه گسترش TLD آیکان بود، مورد استقبال 102 انجمن و 79 شرکت بزرگ قرار گرفت که به آن پیوستند. تاحدودی به عنوان پاسخ به این انتقاد، آیکان اقدامی را آغاز کرد تا از علامت های تجاری برای ثبت نام دامنه حمایت کند که این کار به نوبه خود در نهایت باعث ایجاد پایگاه داده Trademark Clearinghouse شد.

پیشنهاد IBSA در سال 2011[ویرایش]

یکی از پیشنهادهای بحث بر انگیز که نتیجه نشست سپتامبر 2011 بین هند، برزیل، و آفریقای جنوبی (IBSA) بود، قرار بود اداره اینترنت را به یک کمیته سازمان ملل در امور سیاست گذاری های مربوط به اینترنت (UN-CIRP) انتقال دهد. این اقدام یک واکنش به این عقیده بود که اصول دستور جلسه تونس برای جامعه اطلاعات که در سال 2005 تدوین شده بود مورد توجه قرار نگرفته است. این بیانیه خواستار ایجاد یک سازمان جدید تحت نظارت سازمان ملل شد تا پیشنهادهای سیاستی برای منظور سازمان های فنی مانند آیکان و سازمان های بین المللی مانند ITU فراهم کند. پس از انتقادهای عمومی، دولت هند از این پیشنهاد کنار کشید.

بیانیه مونته ویدئو در مورد آینده همکاری اینترنت (2013)[ویرایش]

در تاریخ 7 اکتبر 2013 بیانیه مونته ویدئو در مورد آینده همکاری اینترنت از سوی مدیران تعدادی از سازمانهایی که درگیر هماهنگی زیرساخت فنی جهانی که به آن گروه "I*" ("I-star") نیز گفته می شود بودند منتشر شد. در این بیانیه "نگرانی شدیدی ابراز شد مبنی بر کاهش اعتماد کاربران اینترنت در سرتاسر جهان به دلیل افشاگری های اخیر در مورد نظارت فراگیر"و خواستار شتاب بخشیدن به جهانی سازی عملکردهای آیکان و IANA در راستای محیطی که تمامی ذینفعان از جمله دولت در شرایط برابر در آن شرکت کنند". این درخواست برای فاصله گرفتن از رویکرد خودمحورانه ایالات متحده آمریکا را می توان در واکنش آن به رسوایی جاسوسی NSA (سازمان امنیتی ملی آمریکا) دید.این بیانیه از سوی آیکان، نیروی عملیاتی مهندسی اینترنت، هیئت مدیره معماری اینترنت، کنسرسیوم شبکه جهانی وب، انجمن اینترنت، و پنج ثبت کننده منطقه ای آدرس اینترنتی (مرکز اطلاعات شبکه آفریقا، رجیستری آمریکا برای اعداد اینترنت، مرکز اطلاعات شبکه آسیا و اقیانوس آرام، آدرس رجیستری اینترنت امریکای لاتین و کارائیب، و مرکز شبکه هماهنگی RESEAUX IP Européens) امضا شد.

نشست جهانی با شرکت چند ذینفع در مورد آینده اداره اینترنت (2013)[ویرایش]

در اکتبر 2013 فادی شهاد رییس و مدیرعامل کنونی آیکان ملاقاتی با رییس جمهوری برزیل دیلما روسف در برازیلیا داشت. با دعوت شهاد، این دو اعلام کردند که برزیل قرار است یک نشست بین المللی در موردد اداره اینترنت را در آوریل 2014 برگزار کند. این اعلان پس از آن صورت گرفت که موضوع جاسوسی انبوه از سوی دولت امریکا در سال 2013 فاش شد و آقای روسف در جلسه آغازین مجمع عمومی سازمان ملل در سال 2013 سخنرانی کرد و به شدت از برنامه جاسوسی آمریکا انتقاد کرد و آن را "شکستن قانون بین المللی" خواند. نشست جهانی با شرکت چند ذینفع در مورد آینده اداره اینترنت (NET mundial) قرار است شامل نمایندگان دولت ها، صنایع، جوامع مدنی، و دانشگاهیان باشد. در نشست هشتم آی جی اف در بالی که در اکتبر 2013 انجام شد، شخصی گفت که برزیل قصد دارد این نشست را به نشست سران تبدیل کند که در راستای آن مسوولان رده بالا برای تصمیم گیری شرکت کنند. برگزار کنندگان NET mundial تصمیم گرفتند که یک انجمن آنلاین با نام "/1net" که گروه I* آن را تشکیل داده است یک کانال ارتباطی عمده ورودی غیر دولتی برای 3 کمیته که برای نشست آوریل آماده می شدند باشد. دولت اوباما که در سال 2011 به منتقدان آیکان پیوست در ماه مارس 2014 اعلام کرد که قصد دارد از نظارت بر توابع قرارداد IANA دور شود. قراداد کنونی که وزارت بازرگانی آمریکا با آیکان دارد در سال 2015 به اتمام خواهد رسید و به جای آن NTIA انتقال نظارت بر توابع IANA به جامعه جهانی با شرکت چند ذینفع را به عهده خواهد گرفت.

طرح نت موندیال (2014)[ویرایش]

طرح نت موندیال طرحی است برای اداره بین المللی اینترنت که ابتدا در نشست جهانی چندذینفعی در مورد آینده اداره اینترنت در آوریل 2014 پیشنهاد شد و سپس به دست فادی شهاد مدیرعامل آیکان به همراه نمایندگان مجمع جهانی اقتصاد و کمیته برزیلی راهبری اینترنت به طرح نت موندیال تغییر کرد. نتیجه این نشست یک بیانیه غیر الزام آور به نفع تصمیم گیری بر اساس اجماع بود. این بیانیه نمایانگر یک مصالحه بود و جاسوسی گسترده را به شدت محکوم نکرد و از کلماتی مانند "بی طرفی اینترنت" استفاده کرد. این امر بر خلاف حمایت اولیه از سوی برزیل بود. قطعنامه نهایی می گوید که آیکان باید تا سپتامبر 2015 تحت کنترل بین المللی باشد. تعداد کمی از دولت ها از جمله روسیه، چین، ایران، و هند از قطعنامه نهایی استقبال نکردند و خواستار مدیریت چندجانبه اینترنت به جای مدیریت وسیع تر یعنی مدیریت چندذینفعی شدند . یکماه بعد، هیئت جهانی همکاری اینترنت و ساز و کارهای اداره که آیکان و مجمع جهانی اقتصاد با همکاری بنیاد آنابرگ آن را برگزار کردند از بیانیه نت موندیال حمایت کردند و آن را در گزارش خود گنجاندند. در ژوئن 2014 فرانسه به شدت به آیکان حمله کرد و اعلام کرد که آیکان محل مناسبی برای اداره اینترنت نیست و باید دنبال دیگر گزینه ها بود.

دامنه .sucks[ویرایش]

آیکان از محل مزایده های gTLD صاحب درآمدی بیش از 60 میلیون دلار شده و دامنه های بحث بر انگیز مانند .xxx و .sucks را پذیرفته است. هنگامی که رجیستری ساکس مدل تعرفه های خود را اعلام کرد، بسیاری از صاحبان برند ها ناراحت شدند و احساس کردند که پرداخت بهای بیشتر برای محافظت از برند خود یک نوع جریمه است. از آن به بعد، حوزه مالکیت معنوی که به هیئت مدیره آیکان مشاوره می دهد، ثبت کننده دامنه ساکس را به این شکل توصیف می کند: درنده، استثمارگر و اجبارکننده. به دلیل استفاده های پایین دامنه ساکس، انتظار می رود که بسیاری از هزینه ها از سوی مشتریانی تامین شود که تحت عنوان "حفاظت از برند" ، علامت تجاری خود را ثبت می کنند تا از ثبت دامنه ها جلوگیری کنند. یکی از اعضای کنگره آمریکا از ایالت ویرجینیا، باب گودلات می گوید که هدف، خالی کردن جیب دارندگان علامت تجاری با هزینه های ثبت است. جی راکفلر می گوید که ساکس یک طرح درنده برای خالی کردن جیب است و تایید ساکس که یک gTLD با ارزش منافع عمومی پایین و بی ارزش است، تاثیر تضعیف کننده بر روی اعتبار آیکان دارد؛ اعتباری که آیکان توانسته است با توجه به ذینفعان مردد به سختی به دست بیاورد. استیو دلبیانکو می گوید که کسب و کارها بسیار نگران "اخاذی در قیمت گذاری" هستند. برندهای کانادایی گلایه مند بودند که برای ثبت علامت تجاری خود با عنوان پاداش هزینه های "گزاف" از آنها گرفته می شود. ادیت رامیرز رییس اف تی سی نامه ای به آیکان نوشته است تا بگوید که این سازمان علیه صاحب ساکس اقدام خواهد کرد اگر "ما دلیلی برای باور این موضوع داشته باشیم که یک نهاد در اقدامات کلاهبرداری یا ناعادلانه و بر خلاف بخش 5 قانون اف تی سی دست داشته است". رجیستر گزارش داد که وکلای مالکیت معنوی از این موضوع عصبانی هستند که رجیستری دامنه های ساکس از صاحبان علامت های تجاری 2 هزار و 500 دلار برای دامنه های ساکس می گیرد و از دیگران 10 دلار.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]