محرمانگی

محرمانگی به مخفی نگه داشتن اطلاعات از اشخاص یا گروههای خاص — در عین بازگویی و به اشتراکگذاری آن با اشخاصی دیگر — گفته میشود. آنچه مخفی نگاه داشته میشود راز خوانده میشود.
محرمانگی -بسته به ماهیت یا محتوای راز، اشخاص یا گروههای رازدار و نیز انگیزهٔ محرمانگی- معانی و کاربردهای مختلفی دارد. محرمانگی از سوی دولتمردان غالباً به دلیل دامن زدن به سوءمدیریت تقبیح شدهاست، حال اینکه افشاسازی بیمورد اطلاعات شخصی ممکن است با رعایت حریم خصوصی یا رازداری در تعارض باشد. محرمانگی نقطه مقابل شفافیت اجتماعیست.
محرمانگی در علوم رایانه
[ویرایش]محرمانگی، رازپنداری یا رازینگی، به پاسداری و حفاظت از دادههای فرستاده شده در برابر تکها و حملات غیرفعال است. بدین ترتیب پیام به شکلی ساخته و فرستاده میشود که فقط توسط گیرندههای مورد نظر قابل شناسایی (یا خواندن) باشد.
جنبه دیگر محرمانگی، حفاظت از جریان ترافیک در مقابل تحلیل است. این کار مستلزم این است که حملهکننده نتواند مبدأ، مقصد، تعداد دفعات ارسال پیام، یا سایر ویژگیهای ترافیک را در امکانات ارتباطی مشاهده نماید.[۱] در بحث امنیت ارتباطات: در انتقال اطلاعات مایلیم فقط «فرستنده» و «گیرندهٔ مورد نظر فرستنده» قادر باشند به محتوای اطلاعات رد و بدل شده دست یابند و آن را بفهمند. برای جلوگیری از گمان تک یا احتمال حمله، نظیر استراق سمع، میتوان دادههای فرستاده شده را رمزگذاری نمود.[۲]
منابع
[ویرایش]- ↑ استالینگز، ویلیام. مبانی امنیت شبکه. انتشارات علوم رایانه. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۸۹۹۶-۳۸-۸.
- ↑ کتاب Computer Networking A Top-Down Approach, Kurose & Ross, فصل هشتم کتاب