وزارت دربار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نشان رسمی وزارت دربار شاهنشاهی ایران

وزارت دربار نام وزارتی بود که در دوران قاجار و پهلوی رابط رسمی شاه و دربار با دولت و مجلس شورای ملی بود. در سال ۱۳۱۱ با برکناری تیمورتاش از وزارت دربار، این وزارت به دستور رضا شاه تعطیل شد و در سال ۱۳۱۸ بازگشایی شد.[۱] در زمان ناصرالدین‌شاه منصب وزارت دربار به ایشیک آغاسی معروف بود.[۲]

وزیران دربار ایران[ویرایش]

قاجار

؟ (علی‌اصغر امین‌السلطان در ۱۳۰۵ «وزیر اعظم» و در ۱۳۱۰ «صدراعظم» شد، هر چند که از ۱۳۰۳ ه‍.ق. عملاً عهده‌دار منصب صدارت عظما بود.)

پهلوی

انحلال وزارت دربار (۱۳۱۱–۱۳۱۸)[پانویس ۱]

؟ (حسین علاء نخست‌وزیر شد.)

پانویس[ویرایش]

  1. حسین سمیعی «رئیس دفتر مخصوص» بود.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «رضاشاه وزارت دربار را منحل کرد». وبگاه آفتاب، ۶ اسفند ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۹ بهمن ۱۳۹۰. 
  2. افشار، ایرج و سعید نفیسی. «زندگینامه ظهیرالدوله». وبگاه ظهیرالدوله. بازبینی‌شده در ۹ بهمن ۱۳۹۰. 
  3. فرهاد، رستم. «اسناد: در وزارت دربار ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۴ و ۱۳۳۶ تا ۱۳۴۰؛ گزارشهای روزانه حسین علاء به محمدرضا پهلوی (». ماهنامه تاریخ معاصر ایران، ۱۳۷۶. بازبینی‌شده در ۹ بهمن ۱۳۹۰. 
  4. بابائی، فرزانه. «اسدالله علم و دربار پهلوی». موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران. بازبینی‌شده در ۹ بهمن ۱۳۹۰. 
  5. یادداشتهای علم، جلد ششم انتشارات مازیار صفحه ۱۸