طاهر ضیایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

طاهر ضیایی (۱۲۹۶-۱۳۹۱) استاد دانشگاه، وزیر و سناتور دوره پهلوی بود.

در سال ۱۲۹۶ در تربت حیدریه متولد شد و در سال ۱۳۱۴ از کالج آمریکایی تهران فارغ‌التحصیل گردید. سپس برای طی تحصیلات عالیه به اروپا سفر کرد و پس از دریافت مدرک مهندسی از دانشگاه فنی برلین و مدرک دکتری زمین شناسی از دانشگاه وین به تهران مراجعت کرد. سپس وارد مشاغل دولتی شده و به طی مراتب ترقی پرداخت. در سال ۱۳۳۹ در کابینه جعفر شریف امامی وزیر صنایع و معادن شد و همچنان وزیر بود تا موقعی که این وزارتخانه با وزارت بازرگانی ادغام شد. همینطور از دوره چهارم به بعد، سناتور مجلس سنای ایران بود. سرانجام در ۱۳۹۱ از دنیا رفت.[۱]


کابینه اول شریف‌امامی
نخست‌وزیر: شریف‌امامی
معاون نخست‌وزیر: محمد سجادی
وزیر مشاور: احمد آرامش
وزیران
ر. وزیر وزارت‌خانه ر. وزیر وزارت‌خانه
۱ محمدرضی ویشکایی وزارت گمرکات و انحصارات ۸ ابوالحسن بهنیا راه و ترابری
۲ امیرعزیزی کشور ۹ طاهر ضیایی صنایع و معادن
۳ عبدالباقی شعاعی دارایی ۱۰ محمدعلی ممتاز دادگستری
۴ حسین قدس نخعی امور خارجه ۱۱ جهانشاه صالح فرهنگ
۵ علی اصغر نقدی جنگ ۱۲ احمدعلی بهرامی کار
۶ جوادآشتیانی بهداری ۱۳ ابراهیم مهدوی کشاورزی
۷ عبدالحسین اعتبار پست، تلگراف و تلفن
وزیران مشاور
ر. وزیر مشاور وزارت مشاور ر. وزیر مشاور وزارت مشاور
۱ محمد سجادی سرپرست امور اقتصادی ۳ احمد آرامش برنامه و بودجه
معاونان نخست‌وزیری
ر. معاون معاونت
۱ اشرف احمدی وزیر مشاور و معاون نخست‌وزیر

منابع[ویرایش]