جریان موازی ساحل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نمایش جریان موازی ساحل

جریان موازی ساحل یک فرایند جغرافیایی است که باعث انتقال رسوب (از جمله رس، لای و ماسه) در امتداد ساحل می‌شود. این فرایند در ناحیهٔ شکست و در نزدیکی ساحل انجام می‌شود.[۱]

بخش‌های مختلف سامانهٔ ساحلی بر جریان موازی ساحل اثر می‌گذارند. هم‌چنین این جریان عامل انتقال رسوب ساحلی است که بر فرایندهای فرسایش و رسوب‌گذاری تأثیرگذار است.[۲]

معرفی[ویرایش]

روابط جریان موازی ساحل[ویرایش]

روابط گوناگونی برای محاسبهٔ جریان موازی ساحل وجود دارد:

  1. رابطهٔ بایکر (۱۹۶۷ و ۱۹۷۱)
  2. رابطهٔ انگلاند و هانسن (۱۹۶۷)
  3. رابطهٔ ایکرز و وایت (۱۹۷۳)
  4. رابطهٔ بیلارد و اینمن (۱۹۸۱)
  5. رابطهٔ فن‌راین (۱۹۸۴)
  6. رابطهٔ واتانابه (۱۹۹۲)[۳]

پارامترهای اصلی مورد استفاده در رابطه‌های بالا شامل این موارد هستند:

  • انتقال بار بستر و بار معلق
  • خصوصیات موج (شکنا یا غیر شکنا)
  • تنش برشی ناشی از موج یا جریان متناظر موج

تغییرات خط ساحلی[ویرایش]

جریان موازی ساحل نقش مهمی در تغییرات خط ساحلی دارد. تغییر کوچکی در بودجهٔ رسوبی، جهت موج یا سایر عوامل مؤثر بر جریان موازی ساحل می‌تواند باعث تغییر در شکل ساحل شود. برخی از این اثرات شامل موارد زیر هستند:

  1. تغییرات جغرافیایی مانند فرسایش
  2. تغییر نیروهای هیدرودینامیکی مانند تغییر در انتشار موج
  3. تغییر اثرات هیدرودینامیکی مانند اثر دلتاها و دهانه‌ها روی جریان
  4. تغییر بودجهٔ رسوبی مانند تخلیهٔ منابع رسوبی
  5. تأثیرات انسانی مانند موج‌شکن‌ها و سپرهای حفاظتی

منابع[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Brunn, 2005
  2. Reeve et al., 2004
  3. Integrated Publishing. "The Bijker formula". Tpub.com. Retrieved 2012-07-01. 

کتاب‌ها[ویرایش]

  • Brunn, P.(ed) (2005). Port and coastal engineering developments in Science and technology. South Carolina: P.Brunn. 
  • Hart, D.E; Marsden, I; Francis, M (2008). "Chapter 20: Coastal systems". In Winterbourne, M; Knox, G.A; Marsden, I.D et al. Natural history of Canterbury (3rd ed.). Canterbury University Press. pp. 653–684. 
  • Reeve, D; Chadwick, A; Fleming, C (2004). Coastal engineering-processes, theory and design practice. New York: Spon Press. 

مقاله‌ها[ویرایش]

  • Kirk, R.M; Lauder, G.A (2000). "Significant coastal lagoon systems in the South Island, New Zealand". Science for conservation (DOC 46p): 13–24. 
  • Michel, D; Howa, H.L (1997). "Morphodynamic behaviour of a tidal inlet system in a mixed-energy environment". Physical chemical earth 22: 339–343. 
  • Peterson, D; Deigaard, R; Fredsoe, J (2008). "Modelling the morphology of sandy spits". Coastal engineering 55: 671–684. 
  • Soons, J.M; Schulmeister, J; Holt, S (1997). "The Holocene evolution of a well nourished gravelly barrier and lagoon complex, Kaitorete "Spit", Canterbury, New Zealand". Marine Geology 26: 69–90.